Archiwa tagu: ProgressforPoland

Polonijni agenci SB – kolejna seria wykladów Marka Ciesielczyka w USA: w Teksasie, Kolorado, Newadzie i na Florydzie

Na przełomie stycznia i lutego w Dallas, Houston, Denver, Las Vegas, Pompano Beach (k. Miami), Venice i St. Petersburg (k. Tampy) miały miejsce kolejne wykłady dra Marka Ciesielczyka pt. „Czy polonijni agenci SB będą deportowani z USA?”.

Marek Ciesielczyk jest autorem książki pt. „Polonijni agenci Służby Bezpieczeństwa”. Poniżej relacja filmowa z wykładów oraz – jako swego rodzaju dodatek – relacja o charakterze turystycznym, a także artykuł na temat Marka Ciesielczyka pt: „Partyzant z Tarnowa”, który ukazał się w tygodniku „Najwyższy Czas” i najnowsze felietony Ciesielczyka w „Gazecie Krakowskiej”, a także artykuł Ciesielczyka w tygodniku w Detroit.

link do filmu:  https://www.youtube.com/watch?v=qCyi6HXsAzw

wersja turystyczna:

link do filmu:  https://www.youtube.com/watch?v=fRpuogGvSt0

Klikając myszka na obrazki, można powiększyć artykuł:

 

Klikając na obrazek myszką, można powiększyć artykuł.

—————————————————————————————————————————————-


Klikając na obrazki myszką, można powiększyć artykuły.

——————————————————————————–

Andrzej Jarmakowski – (portal ProgressForPoland w Chicago), Piotr Mroczyk – (b.dyr. RWE) – Panie Prezydencie, to są ludzie niegodni orderów !

„…Yaro w Smoleńsku zamordował własnego brata Lecha…”  

– cytat z portalu ProgressForPoland w Chicago

 

Sz. P. Andrzej Duda , Prezydent RP, listy@prezydent.pl , bp@prezydent.pl

Szanowny Panie Prezydencie,

Powołując się na zapis, dotyczący warunków pozbawienia orderu lub odznaczenia:

„ Jeżeli nadanie orderu lub odznaczenia nastąpiło w wyniku wprowadzenia w błąd lub osoba odznaczona dopuściła się czynu, wskutek którego stała się niegodna orderu lub odznaczenia, Prezydent może podjąć decyzję o pozbawieniu orderu lub odznaczenia. Decyzja Prezydenta RP o pozbawieniu może dotyczyć wszystkich lub tylko niektórych orderów i odznaczeń”,

  1. Składamy wniosek o pozbawienie Krzyża Oficerskiego Orderu Odrodzenia Polski zmarłego już Piotra Mroczyka (ostatniego dyrektora sekcji polskiej Radia Wolna Europa), który został nim uhonorowany 10 grudnia 2007 za „wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce, za zaangażowanie w walkę o wolność słowa i wolne media”.

Prezydent odznaczając Piotra Mroczyka nie mógł wiedzieć, iż był on tajnym współpracownikiem komunistycznej Służby Bezpieczeństwa o pseudonimie TW „69”, a materiały dotyczące współpracy Mroczyka, zostały zgromadzone w IPN w zbiorze o sygnaturze INP BU 019 43 / 1137 oraz IPN BU 002 086 / 1100 . Jak wynika z tych dokumentów, Mroczyk podpisał zobowiązanie do współpracy z SB, faktycznie współpracował z SB (np. donosząc na cudzoziemców) i przyjmował za tę współpracę korzyści materialne. Więcej na temat działalności Piotra Mroczyka jako TW „69” można przeczytać tutaj: http://niepoprawni.pl/blog/7514/ostatni-dyrektor-radia-wolna-europa-piotr-mroczyk-byl-tajnym-wspolpracownikiem-sb

9-zelaznymroczyk-buzek

od prawej: Piotr Mroczyk – TW „69”, Jerzy Buzek b. premier i Roman Żelazny, zarejestrowany podobnie jak Mroczyk jako tajny współpracownik SB TW „Witold Słota”, Fot. FZU

  1.  Wnioskujemy o pozbawienie Krzyża Kawalerskiego Orderu Odrodzenia Polski Andrzeja Jarmakowskiego („dziennikarza” polonijnego z Chicago), który został nim uhonorowany 21 września 2009 roku „za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce, za osiągnięcia w podejmowanej z pożytkiem dla kraju pracy zawodowej i społecznej”.        a ) Jakkolwiek nie ma w dostępnych w tej chwili archiwach IPN zapisów świadczących o tym, iż p. Jarmakowski był formalnym współpracownikiem SB, można znaleźć dokumenty, które opisują jego potajemne kontakty z rezydentami SB z konsulatu PRL w Chicago w 1989 roku oraz przekazywanie im szkodzących – naszym zdaniem – Polsce (zwłaszcza SOLIDARNOŚCI) i Polonii informacji – patrz: zbiór dokumentów w IPN pod sygnaturą IPN BU 2203 / 146 oraz IPN BU 003171/9 t.2 . Więcej informacji na temat dokumentów w IPN, dotyczących kontaktów Jarmakowskiego z SB tutaj: http://niepoprawni.pl/blog/7514/odznaczony-dziennikarz-andrzej-jarmakowski-wspolpracowal-z-rezydentami-sb                                           b) Andrzej Jarmakowski prowadzi od lat w Chicago portal ProgressForPoland, dzięki któremu zyskał miano „polonijnego Urbana”, patrz: http://blogmedia24.pl/node/64571

  Andrzej Jarmakowski  fot. FB

Na łamach tego portalu „opluwana” jest (w stylu Jerzego Urbana) regularnie ta część polskiej sceny politycznej, którą można określić mianem prawicowej, konserwatywnej czy patriotycznej. Oto jedna z opinii polonijnych:  „(Jarmakowski) bezcześci pamięć śp. Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego. (…) uaktywnił się… i ma… opluwać wszystko co polskie i wszystko co patriotyczne”.

O prawicowych adwersarzach (np. o Lechu i Jarosławie Kaczyńskim, o PiS, czy o Radio Maryja etc.) na portalu ProgressForPoland publikowane są np. takie słowa:

– „…naftalina, obornik oraz permanentny aromat ekshumacyjno-powstaniowy zabarwiony antysemityzmem i żałosnym nacjonalizmem z elementami paranoi ‘proroka’ Maciory i jego guru Jarosława Zbawiciela ‘Zawsze Dziewicy’.”

– „Trzeba przyznać, że mają tupet te chamskie kanalie z PiSu (…) To już ich guru Kłamczyński Yaro, nie tylko zdobędzie Moskwę, nasra na Berlin, ale i w Chicago będzie rządził. Czysty objaw schizofrenii, bo w rzeczywistości, lecąc do Smoleńska to się zesrał nim doleciał z desantem. To że Yaro w Smoleńsku zamordował własnego brata Lecha, to sprawa rodzinna. Za Putrę i Gosiewskiego, też bym go nie skazał. Ale za zamordowanie pozostałych 93 osób to Kaczyński Yaro powinien być pasami obdzierany ze skóry. Następny opentany (pisownia oryginalna) kłamca i oszczerca Maciora-wicz bezczelnie kłamie, że naukowcy z USA chcą badać „zamach” smoleński i popierają Maciora-wicza. Tymczasem jak profesor z USA się o tym dowiedział, to jasno powiedział, że Maciora-wicz to ohydny kłamca, manipulator i kanalia.”

„…A dlaczego skurwiel z Torunia larum nie ogłasza???? Ciekawe jak długo prezes Spula będzie tolerował tę pisuarową jaczejkę na swojej antenie bardzo ciekawe???????????”

Na portalu „ProgressForPoland” publikuje także niejaki Krzysztof Koch, z którym Jarmakowski współpracuje. W siedzibie Stowarzyszenia Weteranów Armii Polskiej, 19.10.2008 roku Koch pytał: „Czy Lech Kaczyński jest gejem?” – patrz publiczne wystąpienie wspópracownika Jarmakowskiego:

Panie Prezydencie, naszym zdaniem zarówno b. tajny współpracownik SB, Piotr Mroczyk, jak i Andrzej Jarmakowski, który potajemnie przekazywał SB szkodliwe dla Polski informacje i który przez ostatnie lata regularnie obraża polskich patriotów na swoim portalu ProgressFor Poland, nie zasługują na uhonorowanie tak prestiżowymi orderami, jak Krzyż Oficerski czy Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski. Dlatego – według naszej oceny – mamy prawo oczekiwać, iż Pan Prezydent pozbawi te osoby tak wysokich orderów.

Rada Koordynacyjna stowarzyszenia OBURZENI

www.oburzeni.pl , antypartia@oburzeni.info

 

 

 

Andrzej Jarmakowski, ProgressforPoland, Marek Ciesielczyk, Polonia i SB – część 1

13
Dlaczego cześć Polonii obawia się lustracji – część 1

W przeddzień jednego ze spotkań autorskich Marka Ciesielczyka w Chicago, na którym miała być promowana jego najnowsza książka: „Polonijni agenci Słuzby Bezpieczeństwa” (6 lutego 2015 w Michella Terrace) u właściciela lokalu pojawił się niejaki Andrzej Jarmakowski, który skutecznie „przekonał” go, by w ostatniej chwili wycofał się z organizacji tego spotkania, co miało w praktyce uniemożliwić w ogóle organizację w’w spotkania. W ostatniej chwili udało się jednak znaleźc lokal zastępczy. Dlaczego Jarmakowski (opluwający dziś patriotyczną część Polonii na swoim portalu) usiłował storpedować promocję książki z łatwością można domyślić się, czytając poniższy tekst będący fragmentem ksiązki dra Ciesielczyka – patrz także druga część tekstu tutaj: http://powisle.prawdemowiac.pl/newsreader/items/andrzej-jarmakowski-progressforpoland-marek-ciesielczyk-polonia-i-sb-1483.html .

Książka była promowana na terenie całych Stanów Zjednoczonych w lutym 2015 (trasa promocyjna 12,5 tys. km). W spotaniach promocyjnych w ciągu 2 tygodni wzięło udział prawie 1.000 osób – patrz film na YOU TUBE:

W USA i Kanadzie nabyć można książkę m.in. internetowo w księgarni QUO VADIS w Chicago – tutaj:

http://www.quovadisbooks.net/historia-polski-polityka/38885-polonijni-agenci-sluzby-bezpieczenstwa.html

zaś w Europie ( w tym w Polsce ) pod tel. 601 255 849 , mail: ujawnic.esbekow@gmail.com

Odznaczony „dziennikarz” współpracował z rezydentami SB

Andrzej Jarmakowski był w latach 70. działaczem opozycji, a później „Solidarności”. Następnie wyemigrował do USA (podobnie zresztą jak w/w Wacław Sikora).. Jego działalność w Chicago nie przysporzyła mu jednak chwały. Gorszą od niego opinią w polonijnych środowiska niepodległościowych w Chicago cieszy się chyba tylko niejaki Jarosław Chołodecki.

44. Andrzej Jarmakowski, fot.Internet/PfP

Skompromitowany w Chicago jak nikt inny

Jarmakowski był odrzucany przez kolejne grupy polonijne. Dzisiaj znalazł się całkowicie na ich marginesie. O dość pikantnym (bynajmniej nie politycznym) charakterze publikowanych przez niego materiałów mogłaby sporo powiedzieć jedna z najpopularniejszych dziennikarek radiowych w Chicago Łucja Śliwa (kontak: sliwa@jvlradio.com ).

Jarmakowski w środowisku polonijnym kojarzony jest z działaniami typowymi dla mediów brukowych – np. z takimi tekstami, jak „Nie byłem sutenerem Wałęsy”. Ciekawostką jest, że gdy Wałęsa przyjechał do Chicago w 1996 roku – już nie jako prezydent – Jarmakowski nagle zmienił front i stał się nagle zwolennikiem Wałęsy, podobnie zresztą jak jego późniejszy, zagorzały przeciwnik Andrzej Czuma – patrz: audycja telewizyjna z udziałem m.in. Walęsy, Czumy i mojej osoby, w czasie której pokazałem jako pierwszy przed kamerami donosy „Bolka”:
http://www.youtube.com/watch?v=bff4J7XnH64
(Można także wpisać do wyszukiwarki: „Wałęsa Ciesielczyk” i dotrze się do w/w audycji telewizyjnej.)

Gdy Jarmakowski był redaktorem polonijnego „Dziennika Chicagowskiego”, pismo to staczało się po równi pochyłej: „Nielicznych czytelników skłaniały ostatnio do sięgania po „Chicagowski” już tylko ciągnące się niczym kiepski serial polemiki – pyskówki Andrzeja Jarmakowskiego – redaktora naczelnego dziennika, który w swych felietonach regularnie dokładał Łucji Śliwie, autorce programu „Otwarty mikrofon” i wielu innym. (…) Kiedy „Dziennik Chicagowski” nie ukazał się na Wielkanoc 2006 wiadomo już było, że to początek końca. „Chicagowski” dogorywał jeszcze przez parę miesięcy, by w lipcu paść zupełnie.”

Bezrobotny Jarmakowski zaczął wówczas funkcjonować jako redaktor portalu internetowego, którego założycielem i wydawcą jest Piotr Dąbrowski, o którym czytamy na jednej ze stron polonijnych: „kierowca limuzyny, przedstawiający się na łamach jako ‚działacz społeczny'” (The Polonia Portal, 10 sierpnia 2006). Na swym portalu Jarmakowski – jak zauważa jeden z polskich emigrantów w Chicago – „popisał się ostatnio obrzydliwymi komentarzami (…) bezcześci pamięć śp. Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego. (…) uaktywnił się… i ma… opluwać wszystko co polskie i wszystko co patriotyczne”.

45. Krzysztof Koch – współpracownik Jarmakowskiego w ProgressforPoland, fot. FB

Jarmakowski zaczął także współpracować na w/w portalu z niejakim Krzysztofem Kochem, polonijnym kontraktorem z Chicago, przebywającym w USA od 1978 roku. Koch najpierw był aktywnym działaczem Kongresu Polonii Amerykańskiej, a później publicznie używał pod adresem jego działaczy słów obraźliwych, by użyć eufemizmu. Na publicznym spotkaniu w siedzibie Stowarzyszenia Weteranów Armii Polskiej – o czym już wspomniałem wcześniej – pytał: „Czy Lech Kaczyński jest gejem?”. Patrz wystąpienie Krzysztofa Kocha:
http://www.youtube.com/watch?v=1UdjEg0mWJI
(Można także wpisać do wyszukiwarki: „Koch Cenckiewicz”, by wejść na to wystąpienie Kocha.)

Gdy w Chicago pojawiły się spekulacje, czy aby Jarmakowski nie pracował (pracuje?) dla jakichś służb specjalnych, niezbyt przychylnych Polsce niepodległej, ktoś słusznie zauważył: „Nieważne, czy Jarmakowski był czy nie był agentem, istotne jest to, że jego działania są tak szkodliwe dla Polski i Polonii, jakby nim był”. Paradoksalnie, w październiku 2009 Andrzej Jarmakowski został odznaczony przez Prezydenta RP. Przeciwko tej decyzji zaprotestowało polonijne środowisko niepodległościowe w Chicago, gdyż – jak się okazało – Jarmakowski współpracował w 1989 roku z rezydentami SB w Konsulacie PRL. Pisał o tym np. tygodnik WPROST: http://www.wprost.pl/ar/175166/Prezydent-odznacza-Polonia-protestuje/
(Można także dotrzeć do tego materiału, wpisując do wyszukiwarki: „Prezydent odznacza, Polonia protestuje”.)

Przypomnijmy, w 2007 roku odznaczony został także Piotr Mroczyk, ostatni dyrektora sekcji polskiej Radia Wolna Europa, który wcześniej był tajnym współpracownikiem SB o pseudonimie „69”, o czym pisałem już wcześniej.

Jarmakowski spotykał się potajemnie z rezydentem SB w Chicago

Na podstawie dokumentów, które odnalazłem w IPN nie można powiedzieć, że Jarmakowski był zarejestrowanym tajnym współpracownikiem, kontaktem operacyjnym czy też kontaktem informacyjnym SB. Niezrozumiałe jest to, iż do dokumentów tych nie miałem dostępu wcześniej. Mogłem się z nimi zapoznać dopiero po kilku latach swych badań w IPN. Wygląda na to, że dopiero wówczas zostały odtajnione…

Trzeba jednak w tym miejscu podkreślić, iż często komunistyczna Służba Bezpieczeństwa odnosiła znacznie więcej korzyści z działań ludzi, którzy formalnie nie byli TW, KO czy KI SB, niż z aktywności zarejestrowanych agentów, o czym pisałem już wcześniej. W podręcznikach szkoleniowych KGB zawsze podkreślano, że najcenniejsze usługi oddają tzw. „agenci wpływu”, byli oni dla Sowietów cenniejsi niż klasyczni szpiedzy czy formalni tajni współpracownicy.

Przez kilka lat Jarmakowski paradował po Chicago z materiałami z IPN, które miały przekonać Polonię, że jest czysty jak łza, przynajmniej jeśli chodzi o kontakty z SB. Tak było do czasu, gdy zlokalizowany został przeze mnie w IPN zbiór dokumentów pod sygnaturą IPN BU 2203 / 146, który zawiera materiały sprawy SMW-8/830/89 założonej w 1989 roku przez Wydz. VIII Departamentu I. MSW, w której występuje wpis „Karta personalno-operacyjna Jarmakowski Andrzej” – patrz zdj. 46.

46.

Z dokumentów tych dowiadujemy się, że Andrzej Jarmakowski, ur. 24 listopada 1953 roku w Gdańsku, spotykał się z rezydentem SB funkcjonującym w konsulacie PRL w Chicago, a rozmowę z nim chciał za wszelką cenę zachować w tajemnicy. W spotkaniach brał udział także kolega Jarmakowskiego z Chicago – Andrzej Stypuła. Jarmakowski przekazywał przy tym różne informacje funkcjonariuszowi zatrudnionemu oficjalnie w placówce dyplomatycznej PRL w Chicago. Rezydent SB, podpisujący się pod raportem (z dnia 19 września 1989 roku) ze spotkania z Jarmakowskim pseudonimem „RUSH” tak pisze do centrali :

„Z inicjatywy Andrzeja Stypuły (…) oraz Andrzeja Jarmakowskiego (…) odbyłem rozmowę ‚prywatną’ w dniu 19 września br.(…)Rozmówcy pragnęli przedyskutować następujące tematy:(…) Przygotowanie oceny Konsulatu generalnego PRL w Chicago”.

47.

W zdumienie może wprawić taka tematyka spotkania dwóch działaczy polonijnych z pracownikiem PRL-owskiej (wówczas jeszcze) placówki dyplomatycznej. Dlaczego chcieli rozmawiać o przygotowaniu oceny komunistycznych urzędników w konsulacie? Na to pytanie znajdziemy odpowiedź na końcu raportu rezydenta SB.

48.

Omawiając z „Rushem” sprawę utworzenia „Banku Rzeczypospolitej”, Jarmakowski i Stypuła sugerowali komunistycznemu „dyplomacie” (a faktycznie rezydentowi SB), że „praktycznie fundusze te (przeznaczone dla w/w banku, przyp. MC) znalazłyby się w rękach ‚Solidarności’, która nie gwarantuje ich właściwego wykorzystania. Mają w tym względzie już pewne doświadczenie, że znaczna część przekazywanych wcześniej funduszy ginęła w prywatnych rękach poszczególnych działaczy ‚Solidarności’.” Były aktywny działacz „Solidarności”, Jarmakowski, nie wystawia więc zbyt pochlebnego świadectwa związkowi i to w rozmowie z komunistycznym urzędnikiem, a w praktyce rezydentem SB w konsulacie PRL w Chicago – patrz zdj. 47.

Jarmakowski i Stypuła obiecali w czasie rozmowy z esbekiem o pseudonimie „Rush” dostarczyć do konsulatu PRL w Chicago dokumenty dotyczące utworzenia na terenie USA „banku inwestycyjnego” wraz ze swymi uwagami na ten temat. „Rush” w swoim raporcie z tego spotkania pyta przełożonych: „Jeżeli są sugestie Centrali co do tej inicjatywy, proszę o instrukcje”. Dlaczego Jarmakowski i Stypuła tak ochoczo chcieli współpracować z konsulatem RPL, a dokładniej mówiąc z „Centralą” „Rusha”? – patrz zdj. 48.

Najbardziej jednak kuriozalną częścią rozmowy Jarmakowskiego i Stypuły z rezydentem SB w Chicago jest wspomniane już wyżej przygotowanie oceny pracowników PRL-owskiego konsulatu. „Rush” raportuje do swej warszawskiej centrali: „Po dłuższym owijaniu w bawełnę, po dokonaniu ‚wewnętrznej narady’, przyznali się, że zostali poproszeni przez wysoko postawione osoby w Warszawie z kręgu ‚Solidarności’ o dokonanie oceny działalności Konsulatu Generalnego PRL w Chicago (…) ocena ta może być … wykorzystana do sugerowania ew. zmian kadrowych”. By uspokoić swoją warszawską centralę, „Rush” dodaje jednak zaraz: „Dla uspokojenia Pana, ocena ta nie jest negatywna i taka zostanie przekazana do Polski kanałem ‚LOT-owskim’.” – patrz zdj. 49.

Jarmakowski i Stypuła mieli więc dokonać oceny komunistycznej załogi konsulatu PRL i w rozmowie z rezydentem SB z tego konsulatu zapewnili go – jak sam to relacjonuje – że ocena ta będzie pozytywna (z jednym tylko wyjątkiem). Co więcej, zostanie czym prędzej przekazana LOT-owskim samolotem do Warszawy. PRL-owska załoga konsulatu nie ma więc powodów, by obawiać się utraty pracy, gdy przyjdzie czas zmian personalnych.

Kontekst całej sprawy uprawnia do twierdzenia, że Jarmakowski i Stypuła chcieli w ten sposób przypodobać się komunistycznemu „urzędnikowi” (czytaj: rezydentowi SB) z PRL-owskiej placówki dyplomatycznej. Sami w czasie rozmowy stwarzali wrażenie, że oczekują pomocy ze strony „Rusha” w kilku sprawach.

Ktoś mógłby w tym miejscu spróbować bronić Jarmakowskiego i Stypuły – np. że nie zdawali sobie sprawy z kim rozmawiają etc. Następna część raportu „Rusha” pokazuje jednak, że obydwaj doskonale wiedzieli, co robią. Rezydent SB pisze: „Obaj rozmówcy wielokrotnie podkreślali, a wręcz prosili, abym żadnych szczegółów naszej rozmowy nikomu dalej nie przekazywał. Prosili o zrozumienie, że w przypadku ujawnienia tego faktu mogą być zaatakowani przez swoich kolegów z ‚Solidarności’ jak również przez tut. wściekłych pismaków (rozmowa z przedstawicielem reżimu)…” –patrz zdj. 50:

49.

50.

Z dalszej relacji „Rusha” dowiadujemy się, że spotkanie to nie było bynajmniej pierwszym kontaktem Jarmakowskiego i Stypuły z rezydentem SB z konsulatu generalnego PRL w Chicago i że wszystkie dotychczasowe ich konsultacje z PRL-owską placówką utrzymywane były w tajemnicy. „Rush” raportuje: „…. dotychczas mogli liczyć na moją dyskrecję”. Z raportu „Rusha” wynika także jednoznacznie, że Jarmakowski i Stypuła cieszyli się zaufaniem komunistycznego konsulatu: „Na podstawie dotychczasowych kontaktów – datujących się od pobytu Min. Kłosa (? MC) w Chicago – uważam, że przekazywane przez nich informacje były prawdziwe i znajdowały późniejsze potwierdzenie.” – patrz zdj. 51.

51.

Pod podpisem „Rusha”, w swego rodzaju PS-ie, inny rezydent o pseudonimie „Stak”, który przewija się w wielu dokumentach i w różnych spraw dotyczących rezydentury SB w Chicago, dopisał uwagę: „Proszę o zapoznanie się z całością pkt 5 ….’STAK’„. Punkt ten dotyczył oceny pracowników konsulatu w Chicago. Jak widać ocena ta (pozytywna, jak zapewniali Jarmakowski i Stypuła ) leżała na sercu rezydentom SB.

Można oczywiście próbować usprawiedliwiać kontakty Jarmakowskiego i Stypuły z Konsulatem PRL w Chicago, gdyż był to już wrzesień 1989 roku. Nie zapominajmy jednak, że np. dopiero trzy miesiące po tej rozmowie nazwisko Krzysztofa Raca (kolegi Jarmakowskiego z polonijnej organizacji „POMOST”) zostało usunięte z listy osób niepożądanych w Polsce, że był to nadal konsulat PRL, a nie RP i że nie tylko do końca 1989, ale także w ciągu następnego 1990 roku komunistyczna Służba Bezpieczeństwa działała bez żadnych przeszkód i była w tym czasie realną siłą zagrażającą w dalszym ciągu Polakom. Z dokumentów zgromadzonych w IPN wynika jednoznacznie, że SB gromadziła także w 1990 roku donosy TW na współobywateli, prowadziła analizy i przygotowywała plany w niezmienionym, PRL-owskim stylu.

Na podstawie zaprezentowanych dokumentów czytelnicy mogą sami ocenić, czy kontakty Jarmakowskiego i Stypuły z „Rushem” mogły być szkodliwe dla Polonii i Polski. Niejako w P.S. dodam, iż dokumenty z IPN dotyczące m.in. Jarmakowskiego przedstawiłem w październiku 2009 w czasie wykładów w Nowym Jorku, New Jersey, Connecticut i Chicago. Wykład w Chicago musiał zostać przeniesiony do innego lokalu, gdyż tajemniczy „ktoś” zdołał nakłonić właściciela sali, by na dwa dni przed prelekcją wypowiedział umowę najmu, łamiąc przy tym prawo.

Kilka dni wcześniej jeden ze znajomych Jarmakowskiego, Józef Broniszewski w obecności kilku świadków w restauracji ZAKOPANE w Chicago stwierdził, że wykład odbędzie się na chodniku, gdyż Ciesielczyk nie zostanie wpuszczony do sali. Gdy przeniesiono już prelekcję do sali przy kościele św. Pankracego, tajemniczy „ktoś” dzwonił wielokrotnie na policję, informując, ze w kościele „komunista organizuje demonstrację”. Kim był ten „ktoś”, można było łatwo się domyślić. Moja żona otrzymywała wówczas anonimowe telefony, że wrócę z USA do Polski w trumnie, gdy ujawnię nazwiska jakichś polonijnych esbeków, a także kondolencje z powodu mojej śmierci, wysłane z okolic Chicago, o czym pisałem już wcześniej.

Czy Jarmakowski miał zostać „kierownikiem gabinetu premiera” – kolejne dokumenty obrazujące dalsze kontakty Jarmakowskiego z rezydenturą SB

W esbeckim szyfrogramie nr 7900 z 11 sierpnia.1989 roku (patrz: Podteczca rezydentury, kryptonim „NETAJ”, IPN BU 003171/9 t.2) przekazanym do warszawskiej centrali przez oficera SB o pseudonimie „STAK”, a więc ponad miesiąc przed spotkaniem Jarmakowskiego z rezydentem SB RUSHEM, opisanym przeze mnie wyżej, czytamy m.in., iż rezydent SB w konsulacie PRL, o pseudonimie RUSH uzyskiwał informacje nie tylko od Jarmakowskiego i Stypuły, ale także od Jana Fijora, który przedstawiony jest w szyfrogramie jako „redaktor tygodnika ‚Kurier'”. Później okazało się, że tenże Fijor, znany w Chicago dziennikarz polonijny, był zarejestrowany jako TW BERETA, o czym pisałem już wcześniej.

52. Dokumenty znajdują się w podteczce rezydentury SB w Chicago

Jarmakowski informował rezydenta SB w czasie tego spotkania m.in. o ówczesnych nastrojach w środowisku polonijnym. Według rozmówców rezydenta SB RUSHA „…obecnie ‚S’ nie dysponuje ludźmi zdolnymi do kierowania gospodarką”. Przekazano wówczas esbekowi także informację, iż „Moskal (Prezes KPA, przyp. MC) oświadczył prywatnie, że KPA wstrzymuje się na okres kilku tygodni z jakimikolwiek inicjatywami w sprawach PRL w Waszyngtonie, z uwagi na niepewną sytuację wewnętrzną w Polsce oraz tendencje rozłamowe w ‚Solidarności’.”

53. Szyfrogram SB z 11 sierpnia 1989

54. Szyfrogram z 11.08. 1989 – część 2

W szyfrogramie SB z rezydentury w konsulacie PRL w Chicago nr 9071 z 23 września 1989, czytamy, że RUSH na kolejnym spotkaniu z Jarmakowskim i Stypułą, uzyskał od nich informacje na temat „Solidarności”, „… która nie gwarantuje ich (funduszy uzyskanych ewentualnie od Zachodu, przyp.MC) właściwego wykorzystania (….) znaczna część przekazanych wcześniej funduszy ginęła w prywatnych rękach poszczególnych działaczy ‚S’. Z tego właśnie powodu idea ta (przekazania funduszy „’Solidarności’, przyp.MC) nie znajdzie poparcia w kołach rządowych USA jak również Kongresie i Senacie USA”. Jarmakowski i jego kolega dają więc do ręki esbeka – jak się wydaje – przydatne w tamtym czasie dla SB informacje.

Także w esbeckim szyfrogramie nr 9271 z 21 października 1989 roku dowiadujemy się, że rezydent SB po raz kolejny uzyskał informacje od Stypuły (przedstawionego jako „wydawca Revii”) na temat gospodarczej pomocy dla Polski i rozmów Polaków z Zachodem na ten temat. Zaś z szyfrogramu SB nr 11099 (data wpływu do warszawskiej centrali SB – 1 grudnia 1989) wynika, że Jarmakowski musiał przedstawiać się rezydentowi SB nie tylko jako „dziennikarz”, ale także jako „ekspert MFW” (sic!). Co ciekawe, tym razem Jarmakowski spotyka się sam z rezydentem SB i nie jest nim już ten sam RUSH, lecz inny rezydent o pseudonimie „HORATIO”.

Z dokumentów IPN BU 01591/848 wynika, że wspomniany HORATIO w tym samym czasie zajmował się werbowaniem w Chicago dziennikarzy. Robił to np. w czerwcu 1989 roku, a nawet w styczniu i marcu 1990 roku! Jak więc widać, argumenty obrońców Jarmakowskiego, że spotkał się przypadkowo, „niewinnie”, „raz czy dwa razy”, „z jakimś pracownikiem konsulatu” nie wydają się słuszne. Jarmakowski spotyka się ponownie i to z kolejnym rezydentem SB z konsulatu PRL w Chicago.

55. Szyfrogram –SB – data wpływu 23 września 1989

56. Szyfrogram 23.09.89 – część 2

Jarmakowski przekazał tym razem rezydentowi SB informacje na temat relacji Międzynarodowego Funduszu Walutowego z Polską. SB musi być zadowolona z informacji uzyskanych od Jarmakowskiego, gdyż pisze do centrali: „Informacja prawdopodobna. A.J. (Andrzej Jarmakowski, przyp. MC) jest ekspertem MFW – kontrakt dwuletni. Planuje przyjazd do Polski na podpisanie porozumienia (z MFW, przyp. MC). /Twierdzi, że miał propozycję objęcia kierownictwa gabinetu premiera/.” W tym momencie Jarmakowski chyba trochę przesadził, ale być może chciał zrobić wrażenie na esbeku, któremu przekazywał informacje.

Szyfrogram nr 11 100 z rezydentury SB w konsulacie PRL w Chicago do warszawskiej centrali (data wpływu 1 grudnia 1989) potwierdza, że Jarmakowski przekazywał informacje nie tylko rezydentowi SB o pseudonimie RUSH, ale także HORATIO. Tym razem dowiadujemy się, iż treści szyfrogramu zakwalifikowane zostały przez SB jako „Tajne. Specjalnego znaczenia. Czynienie odpisów wzbronione”. Jarmakowski przekazał HORATIO także informacje na temat ambasadora Rurarza.

57. Szyfrogram z 1.12.1989


58. W/w szyfrogram – część 2

W szyfrogramie nr 11 113 (data wpływu do warszawskiej centrali 2 grudnia 1989) czytamy, że „Jarmakowski podczas lunchu z ‚HORATIO’ (inicjatywa nasza) /czyli esbecy doceniali wartość informacji otrzymanych od Jarmakowskiego, skoro teraz sami chcieli się z nim spotkać, przyp. MC/ wystąpił z sugestią, aby pracownicy konsulatu zwrócili się do ministra, Prezydenta, Senatu itd. z otwartym apelem o rewizję procesów Rurarza i Spasowkiego (…) Podkreślił, iż inicjatorzy apelu ‚Mieliby zabezpieczony byt zawodowy w MSZ… Na tym samym lunchu A.J. potwierdził, że działacze ‚S’ otrzymali z kraju zlecenie opracowania opinii nt. całokształtu pracy konsulatu w Chicago… Oświadczył, że sam przesłał opinię obiektywną, wskazującą na widoczną poprawę działalności urzędu (tj. konsulatu PRL, przyp. MC) i jej przydatność dla Polonii. Podał także, iż wiadomo mu, że J. Chołodecki i K. Kasprzyk przygotowali propozycję zmian obsady konsulatu, w której zgłosili własne kandydatury….”

Tak więc widzimy, jaką „troskę” wykazał Jarmakowski o los PRL-owskich „dyplomatów. Jak im doradzał, w jaki sposób mogą zachować swe stołki. Być może wychwalając działalność PRL-owskich urzędników z konsulatu w Chicago, miał na myśli taką ich aktywność, jak opisane przeze mnie w innym miejscu wcześniejsze ich kontakty z ówczesnym Prezesem KPA Edwardem Moskalem, który obiecywał PRL-owskim kacykom z konsulatu objęcie cenzurą informacji na temat antykomunistycznych demonstracji Polonii w Chicago?

Przedstawione tu informacje z tajnego szyfrogramu SB pokazują nam także, jak próbowano kształtować politykę personalną MSZ w stosunku do konsulatu w Chicago. Dodać także wypada, że w teczce pod sygnaturą IPN BU 01 591 / 848 znajdujemy Notatkę z 21 listopada 1989 roku oznaczoną jako „tajna”, podpisaną przez w/w rezydenta SB HORATIO, z której dowiadujemy się, że Andrzej Stypuła (urodzony 11.03.1950) starał się o paszport konsularny już w latach 70. i miał ten paszport otrzymać w październiku 1980 roku, a więc w czasach PRL-u. Co oznaczał paszport konsularny w tamtych czasach, Polonia chicagowska doskonale wie.

Czy można usprawiedliwić Jarmakowskiego?

Gdy w 2009 roku ujawniłem – jako pierwszy (przypomnę, nie zrobił tego Sławomir Cenckiewicz!) pierwszą partię dokumentów świadczących o tym, że Andrzej Jarmakowski spotykał się potajemnie z rezydentem SB w konsulacie PRL w Chicago, znaleźli się tacy, którzy usiłowali bronić Jarmakowskiego, twierdząc np., że przekazywanie informacji rezydentowi SB w drugiej połowie 1989 roku nie było niczym nagannym, bo mieliśmy już do czynienia z „wolną” Polską.

Przypomnę jeszcze raz, iż nie tylko do końca 1989 roku, ale także jeszcze w 1990 roku komunistyczna Służba Bezpieczeństwa działała tak jak wcześniej. Dopiero w lipcu 1990 roku esbecy byli „weryfikowani”, formalnie zwalniani z SB i ewentualnie przyjmowani do pracy w UOP czy policji. Nawet i to nie było żadną gwarancją – jak pokazała późniejsza praktyka – działania nowych organów bezpieczeństwa zgodnego z zasadami demokratycznego państwa prawa. Ponownie zwrócę uwagę na to, iż dopiero 7 grudnia 1989 roku, to jest 3 miesiące po przedstawionym przeze mnie spotkaniu Jarmakowskiego z rezydentem SB w Chicago, władze PRL-u (bo tak się nazywała jeszcze wówczas Polska) – wykreśliły nazwisko kolegi Jarmakowskiego z POMOSTU – Krzysztofa Raca z listy osób niepożądanych w PRL. Tak więc Jarmakowski współpracował z rezydentem SB, gdy ta funkcjonowała jeszcze w najlepsze, a opozycja w dalszym ciągu była prześladowana!

Gdy niedawno próbowałem doprowadzić do odtajnienia nazwiska KO NATANIEL, który donosił na Polonię chicagowską i był prowadzony przez oficera SB JUSTUSA, kolegę RUSHA, tj. tego, który spotykał potajemnie z Jarmakowskim, otrzymałem z IPN odpowiedź: „Bez możliwości ustalenia danych osobowych”, gdyż teczkę tego kapusia polonijnego zniszczono na mocy postanowienia z 27 grudnia 1989 roku, podpisanego przez kolegów RUSHA, tj. rozmówcy Jarmakowskiego, z warszawskiej centrali SB. Dzień później, 28 grudnia 1989 roku warszawska centrala SB wydawała postanowienie o zniszczeniu akt Mariana Pruska, który funkcjonował w Chicago jako kontakt informacyjny SB przez ponad 10 lat. Jak więc można bronić Jarmakowskiego argumentami, że w drugiej połowie 1989 roku niczym nagannym nie były potajemne spotkania z rezydentami SB?!

Dotarłem w IPN do dokumentów, które pokazują, jak był inwigilowany przez SB polonijny przedsiębiorca z Chicago Marek Gołda w lutym 1990 roku! Zaś w instrukcji operacyjnej nr 3/B/90 z 22 marca 1990 roku dla rezydenta STAKA czytamy: „Prosimy o zwrócenie uwagi na wykorzystywanie pozaagenturalnych możliwości uzyskiwania informacji”. Tak więc np. rozmowy z Jarmakowskim, który właśnie nie był formalnie agentem SB, były dokładnym zastosowaniem się do tejże instrukcji! Takimi „pozaagenturalnymi” źródłami informacji dla SB w Chicago byli także uczestnicy Chicagowskiego Forum Gospodarczego: obok Jarmakowskiego – K. Kasprzyk czy też M. Kobeliński – jak wynika z szyfrogramu rezydentury SB nr 9398 (data wpływu do warszawskiej centrali 5.10.1989).

Inna linia obrony Jarmakowskiego polegała na tym, że przecież nie został on zarejestrowany prze SB jako TW, KO czy KI. Jednak jak już to wielokrotnie wykazałem, nieformalni informatorzy byli często dla SB bardziej cenni niż formalni, tj. zarejestrowani współpracownicy. Innym argumentem, który miał prowadzić do bagatelizacji kontaktów Jarmakowskiego z rezydentem SB w Chicago miało być to, iż spotkał się z nim rzekomo tylko raz. Dokumenty, które odnalazłem w IPN, pokazują, iż Jarmakowski kontaktował się z rezydentem SB wiele razy i przekazywał różne informacje, które SB musiała oceniać jako przydatne. Te działania Jarmakowskiego należy więc uznać za – jak najbardziej – godne potępienia.

Przypomnę, co zawierał zbiór dokumentów pod sygnaturą IPN BU 2203 / 146, dotyczący kontaktów Jarmakowskiego z rezydentem SB w Chicago RUSHEM, który przedstawiłem wyżej:
– po pierwsze – rozmowa Jarmakowskiego i Stypuły z rezydentem SB odbyła się „z inicjatywy” ich samych.
– po drugie – obydwaj zapewnili esbeka, że przygotowywana przez nich „ocena” pracowników komunistycznej placówki dyplomatycznej w Chicago nie będzie negatywna,
– po trzecie – w jak najgorszym świetle przedstawili „Solidarność”,
– po czwarte – prosili usilnie rezydenta SB, by nikt nie dowiedział się o tym spotkaniu, gdyż to skompromitowałoby ich w oczach amerykańskiej Polonii i kolegów z „Solidarności” w kraju, czyli mieli świadomość tego, co robią, spotykając się potajemnie z esbekiem,
– po piąte – nie było to ani pierwsze, ani ostatnie spotkanie z esbekiem, RUSH zapewniał swą warszawską centralę, że dotychczas zawsze zachowywał tajemnicę i nikomu nie mówił o tych spotkaniach,
– po szóste – esbek miał zaufanie do Stypuły i Jarmakowskiego, raportując, że dotychczas przekazywane przez nich informacje były rzetelne.

Sprawę Jarmakowskiego przedstawiłem m.in. w czasie mego wykładu w Chicago – patrz tutaj: http://www.youtube.com/watch?v=E4GQC5q8sXc
To jest pierwsza część wykładu, kolejne można znaleźć także na You tube.

39 x

Andrzej Jarmakowski, ProgressforPoland, Marek Ciesielczyk, Polonia i SB – część 2

3

Ciesielczyk w USA

 

Dlaczego część Polonii obawia się lustracji – cz. 2

W przeddzień jednego ze spotkań autorskich Marka Ciesielczyka w Chicago, na którym miała być promowana jego najnowsza książka: „Polonijni agenci Słuzby Bezpieczeństwa” (6 lutego 2015 w Michella Terrace) u właściciela lokalu pojawił się niejaki Andrzej Jarmakowski (na zdjęciu), który skutecznie „przekonał” go, by w ostatniej chwili wycofał się z organizacji tego spotkania, co miało w praktyce uniemożliwić w ogóle organizację w’w spotkania. W ostatniej chwili udało się jednak znaleźć lokal zastępczy.

Dlaczego Jarmakowski (opluwający dziś patriotyczną część Polonii na swoim portalu) usiłował storpedować promocję książki z łatwością można domyślić się, czytając poniższy tekst będący fragmentem ksiązki dra Ciesielczyka – patrz także pierwsza część tekstu tutaj: http://powisle.prawdemowiac.pl/newsreader/items/andrzej-jarmakowski-progressforpoland-marek-ciesielczyk-polonia-i-sb.html   . 

Książka była promowana na terenie całych Stanów Zjednoczonych w lutym 2015 (trasa promocyjna 12,5 tys. km). W spotaniach promocyjnych w ciągu 2 tygodni wzięło udział prawie 1.000 osób – patrz film na YOU TUBE:

https://www.youtube.com/watch?v=-OaVLJNaX5c

W USA i Kanadzie nabyć można książkę m.in. internetowo w księgarni QUO VADIS w Chicago – tutaj: http://www.quovadisbooks.net/historia-polski-polityka/38885-polonijni-agenci-sluzby-bezpieczenstwa.html

zaś w Europie ( w tym w Polsce ) pod tel. 601 255 849 , mail: ujawnic.esbekow@gmail.com

Próba „urbanizacji” Polonii

Każde środowisko ma swojego Urbana lub Palikota, który w sposób cyniczny, wulgarny i w pewien sposób zaplanowany, stara się – mniej lub bardziej skutecznie – doprowadzać do dezintegracji tego środowiska, zniszczenia dotychczas obowiązujących wartości i szerzenia nihilizmu.

Od wielu lat taką rolę pełni w środowisku amerykańskiej Polonii – niezależnie od opisanych wyżej kontaktów z SB – Andrzej Jarmakowski. Przypuszczalnie, gdyby Polonia w Chicago miała wypowiedzieć się, kogo uważa za największego szkodnika w tym środowisku, Jarmakowski zająłby w tego typu rankingu bardzo wysokie miejsce. Ze względu na Urbanowo-Palikotowy sposób funkcjonowania Jarmakowskiego, wielu przedstawicieli (w większości prawicowej) Polonii chicagowskiej od lat już dopatrywało się jakiegoś drugiego dna w tej niezwykle agresywnej wojnie Jarmakowskiego z tym środowiskiem.

Po prezentacji dokumentów, obrazujących kontakty Jarmakowskiego z rezydentami SB w Chicago, chciałbym teraz przedstawić aktywność Jarmakowskiego (i ludzi, dzięki którym może w dalszym ciągu działać w Chicago) jako „publicysty” lub dokładniej mówiąc propagandysty, przypominającego w sposobie działania Jerzego Urbana lub Janusza Palikota. Jarmakowski i jego wspólnicy mają oczywiście zadanie bardzo utrudnione, gdyż – jak już wspomniałem wyżej – Polonia chicagowska jest w większości konserwatywna, nastawiona bardzo patriotycznie.

Jak już była o tym mowa, sfrustrowany i bezrobotny Jarmakowski zaczął w pewnym momencie redagować portal internetowy „ProgressForPoland”, którego założycielem i wydawcą jest w/w Piotr Sven Dąbrowski (syn polskiego piosenkarza Andrzej Dąbrowskiego – „Zielono mi”).

Wydawca ProgresForPoland zwolennikiem KO SB

Piotr Sven Dąbrowski, który urodził się w Sztokholmie. Potem mieszkał w Polsce – w Zakopanem, Warszawie i Krakowie, a od kilkunastu lat w Chicago. Deklaruje, że w 1995 roku popierał – jako kandydata na Prezydenta RP – Lecha Wałęsę (któremu od lat zarzuca się, iż był TW BOLEK), zaś w 2000 – Andrzeja Olechowskiego, „którego do dziś uważa za najbardziej wartościowego polskiego polityka”.

Piotr Dąbrowski i Andrzej Olechowski, fot. PfP

 

16 czerwca 2010 roku Piotr Dąbrowski i Andrzej Jarmakowski podpisali razem deklarację poparcia Olechowskiego (i opublikowali na swym portalu), w której czytamy m.in.: „W zbliżających się wyborach prezydenckich portal internetowy Progressforpoland.com udziela swojego poparcia Andrzejowi Olechowskiemu. (…) Prezydentura Andrzeja Olechowskiego skierowana będzie ku promowaniu budowania społeczeństwa obywatelskiego (…) Prezydent Olechowski … spowoduje, że wzrośnie znaczenie Polski na arenie międzynarodowej. (…) jest on najlepszym kandydatem na urząd prezydenta Rzeczpospolitej. – Piotr Dąbrowski, Andrzej Jarmakowski”.

Przypomnijmy: Olechowski w czasach PRL-u „w okresie pracy w instytucjach międzynarodowych współpracował z (komunistycznym) wywiadem (Departament I MSW). Był kontaktem operacyjnym Gromosława Czempińskiego o pseudonimach ‚Trener’ i następnie ‚Must'”. W roku 2001 Dąbrowski popierał Platformę Obywatelską, zaś w 2005 Donalda Tuska (w przegranych przez niego – z Lechem Kaczyńskim – wyborach prezydenckich).

W polonijnym radio 1030AM – w latach 1996-98 był – jak sam pisze – „doradcą i prawą ręką” Urszuli Michałowskiej, która – obok Jarmakowskiego i Chołodeckiego – cieszy się chyba najgorszą opinią wśród prawicowej części Polonii chicagowskiej.

„Fekalia publicystyczne” na łamach ProgessForPoland

By pokazać, jak obrzydliwy charakter ma portal redagowany przez Jarmakowskiego, zaprezentuję niektóre teksty, które tam się ukazują. O prawicowych adwersarzach publikowane są np. takie słowa: „…naftalina, obornik oraz permanentny aromat ekshumacyjno-powstaniowy zabarwiony antysemityzmem i żałosnym nacjonalizmem z elementami paranoi ‚proroka’ Maciory i jego guru Jarosława Zbawiciela ‚Zawsze Dziewicy’.” (May 23, 2013 | Anton Wscieklica) .

„Trzeba przyznać, że mają tupet te chamskie kanalie z PiSu (…) To już ich guru Kłamczyński Yaro, nie tylko zdobędzie Moskwę, nasra na Berlin, ale i w Chicago będzie rządził. Czysty objaw schizofrenii, bo w rzeczywistości, lecąc do Smoleńska to się zesrał nim doleciał z desantem. To że Yaro w Smoleńsku zamordował własnego brata Lecha, to sprawa rodzinna. Za Putrę i Gosiewskiego, też bym go nie skazał. Ale za zamordowanie pozostałych 93 osób to Kaczyński Yaro powinien być pasami obdzierany ze skóry. Następny opentany (pisownia oryginalna, przyp. M.C.) kłamca i oszczerca Maciora-wicz bezczelnie kłamie, że naukowcy z USA chcą badać „zamach” smoleński i popierają Maciora-wicza. Tymczasem jak profesor z USA się o tym dowiedział, to jasno powiedział, że Maciora-wicz to ohydny kłamca, manipulator i kanalia.” (May 22, 2013 | JohnAA).

„…A dlaczego skurwiel z Torunia larum nie ogłasza???? Ciekawe jak długo prezes Spula będzie tolerował tę pisuarową jaczejkę na swojej antenie bardzo ciekawe???????????” (May 22, 2013 | mk) „Mam nadzieję, że papież Franek rozwali ten Kościół i będzie spokój, choć nie święty”. (May 27, 2013 | Ateista)
Do czytelnika, który ośmielił się mieć inne zdanie: „Jarun, pospolity idioto. (…) Rozumiem w piątek w alkoholowym widzie kompletnie ci się popierdoliło”. (June 14, 2013 | Obserwujacy z boku).

„Jarun! A ja ci powiem, że jesteś normalnym KUTASEM.” (July 9, 2013 | JohnAA) Już po opublikowaniu przeze mnie dokumentów na temat Jarmakowskiego administrator „ProgressForPoland” napisał:„…Ciesielczyk jest zerem i tutaj dyskusji z nim nie będzie…na prawdę (pisownia oryginalna) szkoda tracić czas na typa, który jest psychicznie chory. Będę wycinał wasze wpisy podając jednocześnie wasze adresy IP.” (July 10, 2013 | admin).

2 sierpnia 2013 Jarmakowski publikuje artykuł pt. „Czy 11 listopada pobiją się wszyscy ze wszystkimi?”, w którym pisze: „W ostatnich latach to narodowa chołota, neofaszystowski motłoch zawłaszczył sobie to święto”, udowadniając tym samym, iż ma problemy nie tylko z cywilizowanym stylem pisania, ale nawet z ortografią. Polonusi z Chicago tak komentowali słowa Jarmakowskiego: „Gdzie jeszcze do listopada, a już Jarmakowski judzi, szczuje, sączy jad… tak skłócać Polaków, siać niezgodę i cieszyć się z tego…” (August 2, 2013 | Anna).

8 lipca 2013 roku opublikowany został artykuł autorstwa Andrzeja Jarmakowskiego pt. „Czy AK układała się w Warszawie w Niemcami?”. Już sam tytuł, nie mówiąc o treści tekstu, ma spełnić określony cel – pod pozorem historycznej analizy – wywołać u czytelnika wrażenie, iż AK mogła w jakiś sposób kolaborować z hitlerowcami. Jednak znacznie bardziej ciekawy jest tutaj stosunek Jarmakowskiego do dokumentów, zgromadzonych w IPN. Pisze on m.in.: „Historycy bezkrytycznie powtarzają opinie, oceny i informacje dawnych agentów, nie weryfikując zawartych tam rewelacji. Prawdziwa, ciekawa, historia ich nie interesuje. Powstają więc historyczne koszmarki. Na szczęście IPN to nie jedyne miejsce, gdzie można znaleźć dokumenty dotyczące polskiej historii. Można nawet zaryzykować twierdzenie, że rzeczy naprawdę ciekawe zgromadzone zostały w zupełnie innych miejscach. Cóż bowiem o rzeczywiście ważnych wydarzeniach mogli wiedzieć ludzie, którzy już za życia znaleźli się na marginesie historii i służyli przegranej sprawie. (…) Dzisiaj zaś bezkrytyczne cytowanie tych materiałów powoduje, że historię piszą dawni agenci i funkcjonariusze służb. To ich największe zwycięstwo zza grobu. (…) Historycy z namaszczeniem studiujący „ipeenowską” makulaturę zazwyczaj używają tych wątpliwych źródeł dla podbudowania takiej czy innej swojej tezy. Używają tych źródeł wybiórczo, pamiętając tylko o tym, co wygodne dla nich.”

Trudno oczywiście się dziwić, iż Jarmakowski (na temat którego są w IPN dokumenty, potwierdzające jego potajemne kontakty z rezydentami SB w Chicago w drugiej połowie 1989 roku) próbuje zdyskredytować wiarygodność dokumentów z IPN (przypomnijmy: pewna znana powszechnie w Polsce osoba, podejrzewana o współpracę z SB, proponowała swego czasu nawet zamurowanie wejścia do IPN).
Gdy niedawno pojawiła się szansa, by Polacy mogli w końcu podróżować do USA bez wiz, Jarmakowski – w typowy zresztą dla siebie sposób – skrytykował 21 lipca 2013 projekt nowej ustawy m.in. w tej sprawie – w artykule „Polonijny kabaret w sprawie ustawy imigracyjnej – O projekcie reformy imigracyjnej krytycznie”. Określił go pogardliwie jako „Projekt tak zwanego ‚Gangu ośmiu’ „. O poparciu dla starań Polonii w sprawie uchwalenia ustawy, dającej Polakom prawo wjazdu do USA bez wiz Jarmakowski, pisze wprost: „…krytycznie oceniam na przykład tak zwaną Inicjatywę Polonijną”.

Po tym skandalicznym, godzącym w polskie i polonijne interesy wystąpieniu Jarmakowskiego na łamach „ProgressForPoland”, Polonusi ostro skrytykowali redaktora tego portalu, pisząc np.: „Teraz przynajmniej wiadomo, że Jarmakowskiego sprawy Polonii mało obchodzą. (…) Jestem strasznie zniesmaczony i oburzony na tzw. redaktora naczelnego tzw. portalu ‚polonijnego’. Zawitałem tutaj ostatni raz i więcej do tego bagna już nie wrócę. Proponuję bojkot tej stronki internetowej. Do wszystkich pięciu czytelników: nie wpisujcie żadnych komentarzy…” (May 8, 2013 | Zniesmaczony pisaniną).

Na łamach portalu ustawicznie atakowane są media oraz dziennikarze o poglądach konserwatywnych, np. prowadząca program „Otwarty Mikrofon” Łucja Śliwa – patrz: http://www.youtube.com/watch?v=W5WotYIbO-o

Wielu ludzi, którzy mieli kontakt z Jarmakowskim, ocenia negatywnie jego wiarygodność. Na przykład Radosław Korzycki z Dziennika.pl pisze: „Dla wielu, którzy zetknęli się z tym środowiskiem (Polonii chicagowskiej, przyp. M.C.), pan Andrzej Jarmakowski jest osobą, mówiąc dość eufemistycznie, umiarkowanej wiarygodności” (2009-02-12).

W polonijnym Blogu Videofactu (18.11.2010) czytamy, jak Jarmakowski próbował ośmieszyć jedną z polskich inicjatyw uzyskania pomocy ze strony USA w sprawie wyjaśnienia przyczyn katastrofy smoleńskiej. Autor tej notatki pisze: „Do USA przyjechali z Polski politycy PiS Anna Fotyga i Antoni Macierewicz, żeby nakłonić Amerykanów do powołania międzynarodowej komisji do zbadania przyczyn katastrofy lotniczej pod Smoleńskiem. Mieszkający po tej stronie oceanu wiedzą, że Amerykanie nic takiego nie zrobią. Dziwi jednak, jak bardzo pomysł taki i podjęta próba jego realizacji boli niektórych Polaków. Otrzymałem dzisiaj link do strony internetowej w Chicago, na której działacz polonijny Andrzej Jarmakowski wyszydza tę inicjatywę. Jarmakowski pisze, że Macierewicz z Fotygą ośmieszają Polskę oraz ujawnia, że inicjatywa Macierewicza tak go wkurzyła (jego słowa), że skontaktował się z biurami polityków amerykańskich, żeby nakłonić ich do negatywnego potraktowania inicjatywy Macierewicza”.

Koch: „Czy Lech Kaczyński był gejem?”

Na portalu „ProgressForPoland” publikuje swe „przemyślenia” także w/w Krzysztof Koch, który – o czym była już mowa – w siedzibie Stowarzyszenia Weteranów Armii Polskiej, 19.10.2008 roku pytał: „Czy Lech Kaczyński jest gejem?”. Patrz wystąpienie Krzysztofa Kocha: http://www.youtube.com/watch?v=1UdjEg0mWJI

Koch pisze na portalu m.in.:„…po sprowadzeniu (pozostałości po katastrofie smoleńskiej, przyp. M.C.) możemy sprzedawać ich części na relikwie w polskich supermarketach jako dodatek smakowy do kiełbas. (May 27, 2013 | Krzysztof Koch- Northbrook, Illinois)

W innym zaś miejscu współpracownik Jarmakowskiego próbuje zohydzić braci Kaczyńskich: „Czarujące bliźniątka. Święta Dwójca nowoczesnej XXI-wiecznej Boskości. Lech Pomylony z Jarosławem Trącniętym oddają narodowi hołd troskliwości. Kiedyś była solidarność, zdrowa, spontaniczna i żywa. Od smrodliwych Kaczyńskich dzisiaj się rozpływa. Dwa natchnięte bebechy w ciągle rozpiętych marynarkach. Pokornym i służalczym oddadzą wszystko w PISowskich podarkach. Skołowany lud z zabobonną telewizją Trwam. Abolicyjny Jaruś rozdający przyrzeczenia koalicji – a wszystko Wam dam. Absolucja jednojajowych jest jak stara nowa rana. Wszystkich posłów PIS-u trzyma w krzesłach jak rura przyspawana. Semantyczni wariaci, obojniaki i pedały. Wszystko robią dla społeczności i dla swojej chwały. Pozbierajcie się z tą lewizną nie szukajcie prawizny. Bo myślicie cuzamen do kupy dla dobra ojczyzny. Poszukajcie się w lustrach, wyglądacie jakbyście byli w ciąży całe życie. Wiąże się z tym zapach, mandaryński wygląd i w świecie obycie. Jesteście ludźmi z kompleksami wzrostu. Tylko na szerokość jest jeszcze możliwość rozrostu. Nowa forma nowej starej koalicji szaleńczego PIS-u Jest jak spluwaczka u dentysty lub złego jadłospisu. To świadczy o rozdęciu tych niechlujnych facetów Bawiących się w błocie jak kaczki lub podobnych ekscesów. Wszelkie Wasze obietnice lepszego życia dla rodaków Nie wróży jak u Konopnickiej wyjść wreszcie z czworaków.” /zachowana oryginalna pisownia/ (Forum Chicago, bolek71, z dedykacją dla „miłośników PiS-u, evek, 26.01.07, Krzysztof Koch, Chicago, Illinois, 17.10.2006)

Dalej Koch pisze: „Chłopy Polskie z dodatkiem PIS-dy, Paligłup powinien Wam zaserwować nie tylko marihuanę ale mocniejsze narkotyki jak opium abyście… tą wywalczoną wolną Polskę jak najszybciej rozpierdolili”. (July 4, 2013 | Krzysztof Koch- Northbrook, Illinois)

Dodać w tym miejscu wypada, że żona Krzysztofa Kocha – Ewa – to Prezes Zrzeszenia Nauczycieli Polskich w Ameryce! To tylko niektóre przykłady tego, co możemy znaleźć na łamach „ProgessForPoland”.

Działalność Andrzeja Jarmakowskiego, Piotra Dąbrowskiego, Krzysztofa Kocha i im podobnych nie przynosi tyle szkody Polonii i Polsce, ile zapewne chcieliby wyrządzić ci ludzie, gdyż środowisko, w którym prowadzą swą aktywność jest na tego typu działania dość odporne. Warto jednak odnotować, iż treściami publikowanymi na ich portalu posługują się niektórzy w kraju. Warto to obserwować i wyciągać odpowiednie wnioski (np. starosta dąbrowski Tadeusz Kwiatkowski czy też ludzie, którzy za próbę zniszczenia stowarzyszenia „Oburzeni”, zostali z niego usunięci, np. Jan Sposób, Andrzej Bugajski, Tadeusz Browarek).

61