Archiwa tagu: Sąd Najwyższy

Po Marszu Poszkodowanych przez Bezprawie

Po Marszu Poszkodowanych przez Bezprawie

Marsz rozpoczął się zgodnie z Harmonogramem. Po wykonaniu wszystkich czynności sprawdzających Policja pozwoliła na rozpoczęcie Marszu.

Relację na żywo z Marszu Poszkodowanych przez Bezprawie nadawała telewizja internetowa „STUDIO POLAKÓW”. Krótkie materiały z uczestnikami Marszu nagrała też telewizja TVN.

 Przywitałem zgromadzonych, przypomniałem o zasadach bezpieczeństwa.

Zapoznałem uczestników z harmonogramem czasowym, Przedstawiłem misję Stowarzyszenia OBURZENI – Udzielić pomocy poszkodowanym w sposób systemowy, wchodząc w działania polityczne i wprowadzając swoich przedstawicieli do organów stanowiących prawo w Polsce.

Udzielanie pomocy w sprawach indywidualnych w zakresie posiadanej wiedzy i umiejętności przez członków Stowarzyszenia OBURZENI.

Oba elementy Misji były uwzględnione w trakcie Marszu. Petycja z prośbą o inicjatywę ustawodawczą Stowarzyszenia OBURZENI oraz indywidualne pisma poszkodowanych i uczestników Marszu do wszystkich 4 odwiedzanych Instytucji.

Do Rzecznika Praw Obywatelskich weszły 4 osoby. Kilka minut trwały rozmowy. Były problemy ze złożeniem pism uczestników Marszu z powodu braków formalno-prawnych tych pism. Po kilkuminutowej rozmowie Przyjmujący nas pracownicy podpowiedzieli co zrobić, by pisma można było złożyć, Tak zrobiliśmy jak nam podpowiedziano i pisma zostały przyjęte. Otrzymaliśmy informację, że pod koniec tego tygodnia osoby indywidualne mogą się skontaktować telefonicznie z biurem RPO celem dowiedzenia co się dalej dzieje z ich sprawami.

Każdego zainteresowanego takim kontaktem proszę o telefoniczny to przekażę numer telefonu do RPO. Przemarsze i wizyty w Kancelarii Sądu Najwyższego, wizyta w Kancelarii Prezydenta RP, w Ministerstwie Sprawiedliwości były podobne. Do każdej z Instytucji wchodziłem jako Przewodniczący Zgromadzenia oraz inna grupa osób. Taka, która miała w danej instytucji najważniejszą swoją sprawę.

Nie standardowo przebiegała wizyta w Kancelarii Pana Prezydenta Andrzeja Dudy. Spotkanie z Pracownikami miało trwać około 15 minut a trwało ponad 40.

Po oficjalnym zakończeniu około 25 uczestników Marszu prowadziło dyskusję na tematy zawiązane z Marszem ale i też polityczne. Konkluzją na tematy polityczne było jednoznaczne potwierdzenie przez uczestników chęci głosowania w najbliższych wyborach na Kandydatów KONFEDERACJI, za czym i ja optowałem.

Z poważaniem

Jan Szymański – Przewodniczący Zgromadzenia pod nazwą „Marsz Poszkodowanych przez Bezprawie”

Poniżej treść pism składanych w Urzędach oraz Załączniki.

Warszawa dnia  27 września 2019 r.

 

Stowarzyszenie OBURZENI

Ul. Środkowa 8 m. 24

03-430 Warszawa

KRS 0000504349

                                         

                            Szanowny Pan                   

                              Andrzej Duda

                              Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej

  1. Wiejska 10

                              00-902 Warszawa

 PETYCJA DOTYCZĄCA INICJATYWY USTAWODAWCZEJ W SPRAWIE POWOŁANIA NOWEJ INSTYTUCJI KONTROLNO INTERWENCYJNEJ – KANCLERZA POSZKODOWANYCH

Działając w interesie publicznym Stowarzyszenie OBURZENI występuje w interesie  tysięcy poszkodowanych działaniami sądów i innych organów władzy publicznej. Obecnie  wymiar sprawiedliwości postrzegany jest przez obywateli negatywnie. Chcemy, aby wizerunek ten uległ poprawie.

Na podstawie art. 2 ust. 1-3 ustawy z  dnia 11.07.2014r. o petycjach (tj. Dz.U. 2018 poz. 870), wnosimy o podjęcie przez Pana Prezydenta inicjatywy ustawodawczej mającej na celu powołanie nowej instytucji kontrolno interwencyjnej KANCLERZA POSZKODOWANYCH, niezależnego w swoim działaniu od władzy sądowej i wykonawczej.

Informujemy Pana Prezydenta, że mimo złożonej Petycji w dniu 10 maja 2019 roku nie otrzymaliśmy do dnia dzisiejszego żadnej odpowiedzi. Jedyną reakcją jest umieszczenie Petycji na stronie https://www.prezydent.pl/bip/petycje/petycje-2019-r/art,15,apel-o-powolanie-nowego-organu-ochrony-prawnej–obroncy-pokrzywdzonych.html

W Rzeczpospolitej Polskiej funkcjonuje wiele grup społecznych poszkodowanych przez system prawny, przez pracowników wymiaru sprawiedliwości oraz  przez sposób stanowienia i stosowania prawa. Tak złych opinii w stosunku do wszystkich pracujących w wymiarze sprawiedliwości ( w szczególności Prokuratorzy, Sędziowie, Prezesi Sądów) nie było  chyba w całej historii Polski. Proponowane rozwiązanie może doprowadzić do zmiany tej sytuacji. Osoba piastująca taka funkcję byłaby wybierana przez Sejm i Senat większością 2/3 składu obu Izb ( co gwarantuje apolityczność powołanej osoby). Zakres i możliwości działania ograniczone do wymiaru sprawiedliwości,  a zbliżone do NIK.

Pan Prezydent posiadający instrumenty umożliwiające tworzenie przyjaznego społeczeństwu prawa  może je  wykorzystywać.

Z racji narastania zniecierpliwienia, braku reakcji wielu instytucji na zgłaszane szkody, dochodzi do coraz nowych protestów. Jednym z nich jest nasz „Marsz Poszkodowanych przez Prawo”.

Wnosimy o rozważenie podjęcia wzmiankowanej na wstępie inicjatywy ustawodawczej Przez Pana Prezydenta oraz bardzo rozważne (biorące pod uwagę skutki społeczne) akceptowanie podejmowanych przez rządzących ustaw.

Jednocześnie na podstawie art. 4 ust. 3 ustawy z 11.07.2014r. o petycjach wyrażamy zgodę na ujawnienie na stronie internetowej https://www.prezydent.pl/ danych Stowarzyszenia OBURZENI jako podmiotu wnoszącego niniejszą petycję.

W imieniu Stowarzyszenia Oburzeni

Jan Szymański      Tomasz Kucharczyk      Wojciech Papis

                                                                          Szanowny Pan

Adam Bodnar

RPO VII Kadencji

 Biuro RPO w Warszawie

Aleja Solidarności 77

00 – 090 Warszawa

 Stowarzyszenie Oburzeni zwraca się do Pana o udział w pracach oraz prosi o pomoc w uruchomieniu poniższej instytucji. Nasze działanie jest wynikiem spotkań z mieszkańcami Polski, którzy przedstawiali swoje problemy oraz wyroki sądów RP, które w ich ocenie naruszały prawo, nie brały pod uwagę materiałów świadczących o ich niewinności. Zażalenia dotyczyły różnych sytuacji prawnych i urzędowych. Wielu z nich zwracało się do Pana o pomoc i jej nie otrzymało. Odpowiedzi udzielone przez Pana lub pracowników spowodowały u wielu z nich utratę zaufania do instytucji państwa polskiego w tym do Pana.

Stanowienie prawa, jego wdrażanie w życie w Polsce jest wadliwe. Jakie może przynieść skutki może pokazać załączony skan przygotowanego i już złożonego w Sądzie Najwyższym protestu/wystąpienia.

Poniżej treść Petycji do Pana Prezydenta oraz załącznik do tej Petycji.

Wnosimy jak na wstępie o włączenie się w prace nad naszą inicjatywą oraz bardziej skuteczne zaangażowanie się w sprawy zgłaszane Panu przez Poszkodowanych.

Szanowny Pan Minister

                                        Zbigniew Ziobro

Ministerstwo Sprawiedliwości

Al. Ujazdowskie 11
00-950 Warszawa

 Stowarzyszenie Oburzeni zwraca się do Pana o udział w pracach oraz prosi o pomoc w uruchomieniu poniższej instytucji. Nasze działanie jest wynikiem spotkań z mieszkańcami Polski, którzy przedstawiali swoje problemy oraz wyroki sądów RP, które w ich ocenie naruszały prawo, nie brały pod uwagę materiałów świadczących o ich niewinności. Zażalenia dotyczyły różnych sytuacji prawnych i urzędowych. Wielu z nich zwracało się do Pana o pomoc i jej nie otrzymało. Odpowiedzi udzielone przez Pana lub pracowników spowodowały u wielu z nich utratę zaufania do instytucji państwa polskiego w tym do Pana.

Stanowienie prawa, jego wdrażanie w życie w Polsce jest wadliwe. Jakie może przynieść skutki pokazuje załączony skan przygotowanego i już złożonego w Sądzie Najwyższym protestu/wystąpienia.

Poniżej treść Petycji do Pana Prezydenta oraz załącznik do tej Petycji.

Wnosimy jak na wstępie o włączenie się w prace nad naszą inicjatywą oraz bardziej skuteczne zaangażowanie się w sprawy zgłaszane Panu przez Poszkodowanych. ……..

Warszawa dnia 27.09.2019 r.

Załącznik do Petycji z dnia 27 września 2019 roku składanej przez Stowarzyszenie OBURZENI.

Założenia

Kanclerz Poszkodowanych

Misja:

Przywrócenie pozytywnego społecznego odbioru instytucji państwowych, w szczególności organów wymiaru sprawiedliwości, jak też komfortu pracy służby państwowej, pracowników urzędów państwowych i samorządowych, sędziów, prokuratorów, policjantów i innych wykonujących funkcje publiczne.

Cele:

Ochrona i pomoc prawna dla poszkodowanych przez nieprawidłowe działania lub zaniechania wymiaru sprawiedliwości, pracowników urzędów organów państwowych i samorządowych.

Stworzenie Instytucji, z którą identyfikowaliby się w założeniu wszyscy niezależnie od poglądów politycznych, wyznania  i innych cech wyróżniających w życiu społecznym.

Przywrócenie poczucia godności i podmiotowości grupom społecznym mającym obecnie przekonanie bycia traktowanymi przez władzę jako ,,obywatele drugiej kategorii”  nie korzystający z jakiejkolwiek rzeczywistej ochrony ze strony Państwa.

Kanclerz ma spowodować spadek do 50% liczby skarg kierowanych do innych organów i co się z tym wiąże, spowodować ich odciążenie.

Działania Kanclerza Poszkodowanych mają doprowadzić do pokazania opinii publicznej, iż Prezydent, Sejm, Senat, Rząd działając w imię dobra całego społeczeństwa jest w stanie zainicjować powstanie instytucji, która ,,patrzy władzy na ręce” i nie robi tego w sposób pozorny.

Doprowadzić do społecznej pozytywnej oceny wymiaru sprawiedliwości, urzędników a tym samym do przywrócenia wiary społeczeństwa w rzetelne i zgodnie z ogólnie pojętymi wartościami moralnymi rozstrzyganie spraw. Wzrost poczucia wartości własnej pracowników wymiaru sprawiedliwości, organów państwowych i samorządowych.

Podejmując sprawę Kanclerz może:

1)         samodzielnie prowadzić postępowanie wyjaśniające; przy czym organy wymiaru sprawiedliwości oraz organy administracji publicznej i organy ścigania są zobowiązane do przekazania Kanclerzowi wszelkiej dostępnej informacji i dokumentacji oraz składania wyjaśnień

2)         zwrócić się o zbadanie sprawy lub jej części do właściwych organów, w szczególności organów nadzoru Sądów, prokuratury, kontroli państwowej, samorządowej, zawodowej lub społecznej;

3)         zwrócić się do Sejmu o zlecenie Najwyższej Izbie Kontroli przeprowadzenia kontroli dla zbadania określonej sprawy lub jej części.

  1. Prowadząc postępowanie, o którym mowa w art. …, Kanclerz ma prawo:

1)         zbadać, nawet bez uprzedzenia, każdą sprawę na miejscu;

2)         żądać złożenia wyjaśnień, przedstawienia akt każdej sprawy prowadzonej przez wymiar sprawiedliwości oraz organy administracji publicznej i organy ścigania.

3)         żądać przedłożenia informacji o stanie sprawy prowadzonej przez wymiar sprawiedliwości oraz organy administracji publicznej i organy ścigania.

4)         zlecać sporządzanie ekspertyz i opinii , w tym w szczególności choć nie wyłącznie dotyczących wystąpienia szkód psychicznych lub materialnych u skarżącego lub osób mu bliskich.

1a. Podczas wykonywania zadania, o którym mowa w art…., Kanclerz ma również prawo:

1)         rejestrować dźwięk lub obraz w miejscach, w których przeprowadza postępowanie

2)        zabezpieczać materiał dowodowy poprzez dokonywanie kopii i odpisów dokumentacji , także  w formie cyfrowej, przesłuchanie sędziego, prokuratora, urzędnika państwowego lub samorządowego, członka korpusu służby cywilnej, policjanta;

  1. W sprawach stanowiących informację niejawną o klauzuli tajności „tajne” lub „ściśle tajne” udzielanie informacji lub umożliwianie Rzecznikowi wglądu do akt następuje na zasadach i w trybie określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych.
  2. Kanclerz odmawia ujawnienia nazwiska i innych danych osobowych skarżącego, na jego wniosek lub z urzędu.

Po zbadaniu sprawy Kanclerz może:

1)         wyjaśnić wnioskodawcy, że nie stwierdził naruszenia prawa, narażenia na szkodę materialną lub psychiczną, a także łamanie zasad współżycia i sprawiedliwości społecznej;

 2)         skierować wystąpienie do organu w którego działalności stwierdził naruszenie prawa, narażenie na szkodę materialną lub psychiczną, łamanie zasad współżycia i sprawiedliwości społecznej;

3)         zwrócić się do organu nadrzędnego nad jednostką której skarga dotyczy, z wnioskiem o zastosowanie środków przewidzianych w przepisach prawa;

4)         żądać wszczęcia postępowania w sprawach cywilnych, jak również wziąć udział w każdym toczącym się już postępowaniu – na prawach przysługujących prokuratorowi;

5)         żądać wszczęcia przez uprawnionego oskarżyciela postępowania przygotowawczego w sprawach o przestępstwa ścigane z urzędu;

6)         zwrócić się o wszczęcie postępowania administracyjnego, wnosić skargi do sądu administracyjnego, a także uczestniczyć w tych postępowaniach – na prawach przysługujących prokuratorowi;

7)         wystąpić z wnioskiem o ukaranie, a także o uchylenie prawomocnego rozstrzygnięcia w postępowaniu w sprawach o wykroczenia, na zasadach i w trybie określonych w odrębnych przepisach;

8)         wnieść kasację lub od prawomocnego orzeczenia, na zasadach i w trybie określonych w odrębnych przepisach oraz skargę nadzwyczajną na zasadach i w trybie określonych w ustawie o Sądzie Najwyższym.

  1. W wystąpieniu, o którym mowa w art…. Kanclerz formułuje opinie i wnioski co do sposobu załatwiania sprawy, a także może żądać wszczęcia postępowania dyscyplinarnego lub zastosowania sankcji służbowych.
  2. Organ, organizacja lub instytucja, do których zostało skierowane wystąpienie, obowiązane są bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 30 dni, poinformować Kanclerza o podjętych działaniach lub zajętym stanowisku. W wypadku gdy Kanclerz nie podziela tego stanowiska, może zwrócić się do właściwej jednostki nadrzędnej o podjęcie odpowiednich działań.

Art. ….. . 

  1. W związku z rozpatrywanymi sprawami Kanclerz może przedstawiać właściwym organom, organizacjom i instytucjom oceny i wnioski zmierzające do zapewnienia skutecznej ochrony praw obywatela i usprawnienia trybu załatwiania ich spraw, w tym w razie przewlekłości postepowania, wskazywać termin do dokonania danej czynności.

2Kanclerz może również:

1)         występować do właściwych organów z wnioskami o podjęcie inicjatywy ustawodawczej bądź o wydanie lub zmianę innych aktów prawnych w sprawach dotyczących wolności i praw człowieka i obywatela;

2)         występować do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskami w sprawach naruszenia praw obywateli

3)         zgłosić udział w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym i brać udział w tym postępowaniu;

4)         występować z wnioskami do Sądu Najwyższego o podjęcie uchwały mającej na celu wyjaśnienie przepisów prawnych budzących wątpliwości w praktyce lub których stosowanie wywołało rozbieżności w orzecznictwie.

 

  1. Organ, organizacja lub instytucja, do których zwróci się Kanclerz, obowiązane są z nim współdziałać i udzielać mu pomocy, a w szczególności:

1)         zapewniać dostęp do akt i dokumentów na zasadach określonych w art….

2)         udzielać Kanclerz żądanych przez niego informacji i wyjaśnień;

3)         udzielać wyjaśnień dotyczących podstawy faktycznej i prawnej swoich rozstrzygnięć;

4)         ustosunkowywać się do ogólnych ocen, uwag i opinii Kanclerza.

  1. Kanclerz może określić termin, w jakim powinny być dokonane czynności, o których mowa w ust. 1.
  2. W przypadku niedotrzymania terminu wskazanego w ust. 2 Kanclerz wydaje decyzję o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości zakreślonej dla wysokości kary grzywny określonej w kodeksie karnym, na organ lub osobę w organie odpowiedzialną za dokonanie czynności. Kara grzywny może być ponawiana w razie niedotrzymywania kolejnego terminu wyznaczanego przez Kanclerza. Od decyzji Kanclerza przysługuje odwołanie do ( systemowo właściwy byłby sąd administracyjny ale można by spróbować podpiąć to pod kogoś innego, bo sąd nie nałoży kary na sąd np. stworzyć w ustawie Komisję Kanclerza itp. ale to będzie problem systemowy)

W przypadku stwierdzenia szykany lub przewlekłości postępowania Kanclerz wydaje decyzję o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości zakreślonej dla wysokości kary grzywny określonej w kodeksie karnym, na organ lub osobę w organie  odpowiedzialną za szykanę lub przewlekłość postepowania. Kara grzywny może być ponawiana w razie niedotrzymania wskazywanego przez Kanclerza terminu w postępowaniu dla danej czynności lub ponawiania szykany. Od decyzji Kanclerza przysługuje odwołanie do ( systemowo właściwy byłby sąd administracyjny ale można by spróbować podpiąć to pod kogoś innego, bo sąd nie nałoży kary na sąd  np. stworzyć w ustawie Komisję Kanclerza itp. ale to będzie problem systemowy )

Kanclerz może przetwarzać wszelkie informacje, w tym dane osobowe, o których mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 922), niezbędne do realizacji swoich ustawowych zadań.

Przepisy niniejszej ustawy stosuje się również odpowiednio do:

1)         osób niebędących obywatelami polskimi, znajdujących się pod władzą Rzeczypospolitej Polskiej – w zakresie przysługujących im wolności i praw;

2)         osób prawnych i jednostek organizacyjnych niebędących osobami prawnymi, którym ustawa przyznaje zdolność prawną – w zakresie określonym w przepisach ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. o wdrożeniu niektórych przepisów Unii Europejskiej w zakresie równego traktowania (Dz. U. z 2016 r. poz. 1219).

 

 

Przykładowe  elementy odróżniające Kanclerza Poszkodowanych od innych organów ochrony prawnej

Kanclerz  w realizacji swoich zadań ma korzystać z KORPUSU PRAWNEGO, KORPUSU WIZYTATRÓW ORAZ ZESPOŁU EKSPERTÓW.

Zespół Wizytatorów– ma składać się z osób, których zadaniem będzie obserwowanie procesów sądowych w konkretnych sprawach, składanie z nich sprawozdań do biura Kanclerza oraz przedstawianie stanowiska Kanclerza do akt spraw co do poziomu przestrzegania procesowych praw stron, a także co do tego, czy nie doszło do przewlekłości procesu. Działanie Korpusu Wizytatorów może w krótkim czasie przynieść wymierne korzyści społeczne i polityczne.

Korpus prawny- ma składać się z prawników, którzy będą działać w imieniu Kanclerza (reprezentować Kanclerza na wzór radców prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa zatrudnionych w Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa) w procesach sądowych, postępowaniach administracyjnych, dyscyplinarnych, śledztwach, dochodzeniach, jeżeli Kanclerz podejmie decyzję o zainicjowaniu lub wstąpieniu do któregokolwiek z nich.

Korpus Ekspertów- ma składać się z uznanych ekspertów różnych dziedzin np. ekonomii, medycyny, socjologii. Zadaniem ekspertów będzie wspieranie Kanclerza w zajmowaniu się złożonymi i precedensowymi sprawami Poszkodowanych oraz  w przygotowywaniu projektów aktów prawnych z zakresów wymagających wiedzy specjalnej.

Nowością  będzie zapewnienie Kanclerzowi  prawa kierowania na procesy sądowe osób z korpusu wizytatorów z zadaniem monitorowania przypadków naruszania standardów sprawiedliwego i rzetelnego procesu, mogących przedkładać do akt sprawy pisemne stanowiska o poziomie przestrzegania tych standardów (antidotum na ograniczanie jawności procesu, naruszania procesowych uprawnień stron).

Stanowisko wizytatorów w danym procesie mogłoby być podstawą do stosowania przez Kanclerza dalszych instrumentów prawnych, w skrajnych wypadkach do składania wniosków o wszczęcie postępowań dyscyplinarnych lub karnych. Do wypracowania pozostaje formuła ingerencji Kanclerza w proces sądowy (obecności w procesie sądowym), tak by nie godziło to w zasadę niezawisłości sędziów i niezależności sądów.

Autorzy i Inicjatorzy projektu zamierzają przyznać Kanclerzowi uprawnienia bieżącego monitorowania, oceny  standardów funkcjonowania nie tylko organów wymiaru sprawiedliwości, ale też organów ścigania, administracji.

Kanclerz przekazywałby swoje sprawozdania z audytu / kontroli poszczególnych instytucji państwowych do wiadomości Sejmu i Rządu. Nadto Kanclerz miałby prawo zamieszczania w swoich raportach wytycznych, które podlegałyby realizacji w określonym przez prawo trybie. Wykonanie wytycznych Kanclerza podlegałoby również kontroli w określonym przez prawo trybie.

Przyznanie Kanclerzowi uprawnień audytorskich, kontrolnych wykonywanych w ustalonych odstępach czasu, w połączeniu z obowiązkiem sprawozdawczym wobec Sejmu lub Rządu umożliwi szybkie i sprawne reagowanie zmianami legislacyjnymi, czy wdrażaniem państwowej kontroli  wadliwie funkcjonującego systemu państwowego.

Kanclerz miałby działać w oparciu o biuro centralne i biura terenowe na poziomie województw, co umożliwiłoby mu objęcie zasięgiem pomocy maksymalnie dużą liczbę poszkodowanych.

Szeroki zasięg działania może przekładać się na odpowiednio szerokie możliwości oddziaływania politycznego (dodatkowa korzyść).

 

Kanclerz Poszkodowanych a Marsz

Kanclerz Poszkodowanych a Marsz Poszkodowanych przez Bezprawie.

Nasz Marsz jest kontynuacją spraw rozpoczętych Marszem Poszkodowanych przez Prawo z 10 maja 2019 roku.

Osoby przyjeżdżające do Warszawy samochodami mogą odpłatnie zaparkować na parkingu na Placu Bankowym pod siedzibą Prezydenta m.st. Warszawy Pana Rafała Trzaskowskiego. Koniec ulicy Marszałkowskiej.

Sprawy skierowane do Rzecznika Praw Obywatelskich i Prezydenta Rzeczpospolitej zostały zbyte.

  1. RPO udzielił pisemnej odpowiedzi: nic nie może, ma odcięte środki finansowe na działalność.
  2. Pracownicy Kancelarii Prezydenta RP łaskawie umieścili petycję na stronie internetowej.

Czy podjęte zostały jakiekolwiek realne działania? Nie. Żadna z tych instytucji nie zajęła się realnie problemami.  Propozycją zmiany tej sytuacji skierowaną do Prezydenta RP również się nie zajęła. A była to propozycja rozwiązania systemowego dla dużych grup społecznych.

Idea obecnego Marszu jest wynikiem wielu rozmów telefonicznych, bezpośrednich moich i Koleżanek (szczególnie Ewy Biskupskiej) i Kolegów z Poszkodowanymi.

W ostatnich tygodniach wypłynęła fala negatywnych dla nich rozstrzygnięć spraw w różnych sądach. Prosili o pomoc całościową.

Stąd moja, Stowarzyszenia Oburzeni, grup osób kontaktujących się z nami osób decyzja o uruchomieniu Marszu Poszkodowanych przez Bezprawie. Uzgodniliśmy wspólnie datę i trasę przemarszu oraz wykaz Instytucji, które odwiedzimy.

Musieliśmy pominąć jedną z instytucji. Następny Marsz rozpoczniemy od niej.

Według mnie i Stowarzyszenia OBURZENI podstawowym celem tego Marszu jest uzmysłowienie rządzącym i ich instytucją, że:

  1. Raz można uchwalić rozwiązanie systemowe tego problemu,

  2. Rozwiązanie systemowe pozwoli zmienić relacje na korzystne wszystkich udziałowców tych problemów.

  3. Zbywanie tego problemu nie będzie skuteczne. Doprowadzi tylko do narastania niechęci społecznej do tych instytucji i rządzących.

  4. Przedstawiona obecnie propozycja zawiera na tyle szczegółowe rozwiązania, że może stanowić podstawę do efektywnego uruchomienia instytucji Kanclerz Poszkodowanych.

  5. Załączymy kopię dokumentu jak źle stanowione prawo może pozwalać różnym środowiskom na podważanie ustrojowych zasad państwa (kopie wniosku, zawiadomienia, interwencji do instytucji polskich i europejskich, które zostały złożone, będą złożone, wysłane listami).

Chcemy po zakończonym Marszu spotkać się z dużą grupą uczestników w okolicy zakończenia Marszu.

Mogą to być Łazienki Królewskie, może to być Agrykola, może to być brzeg Wisły, może to może być studio radiowe lub telewizyjne (o ile zostaniemy tam zaproszeni), może to być pobliski bar.

Spotkanie będzie dotyczyło planów na kolejne działania Poszkodowanych w ich prywatnych sprawach, rozwiązaniach systemowych proponowanych przez Stowarzyszenia OBURZENI.

Będą omawiane działania lub koordynacja działań na najbliższe wybory w dniu 13 października 2019 roku.

Niżej część tekstu Petycji składanej do Instytucji odwiedzanych w trakcie Marszu Poszkodowanych przez Bezprawie oraz częściowa treść pisma w sprawie obecnych wyborów.

Petycja:

PETYCJA DOTYCZĄCA INICJATYWY USTAWODAWCZEJ W SPRAWIE POWOŁANIA NOWEJ INSTYTUCJI KONTROLNO INTERWENCYJNEJ – KANCLERZA POSZKODOWANYCH.

Działając w interesie publicznym Stowarzyszenie OBURZENI występuje w interesie  tysięcy poszkodowanych działaniami sądów i innych organów władzy publicznej. Obecnie  wymiar sprawiedliwości postrzegany jest przez obywateli negatywnie. Chcemy, aby wizerunek ten uległ poprawie.

Na podstawie art. 2 ust. 1-3 ustawy z  dnia 11.07.2014r. o petycjach (tj. Dz.U. 2018 poz. 870), wnosimy o podjęcie przez Pana Prezydenta inicjatywy ustawodawczej mającej na celu powołanie nowej instytucji kontrolno interwencyjnej KANCLERZA POSZKODOWANYCH, niezależnego w swoim działaniu od władzy sądowej i wykonawczej.”

Pismo:

” Sąd Najwyższy

Plac Krasińskich 2/4/6
00-951 Warszawa

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej
Court of Justice of the European Union

Rue du Fort Niedergrunewald

L – 2925 Luxembourg

Sz. P. Thomas Greminger

Sekretarz Generalny – Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie

Organization for Security and Co-operation in Europe

Wallnerstrasse 6
1010 Wien , Osterreich

Sz. P. Ingibjörg Sólrún Gísladóttir

Dyrektor Biura Instytucji Demokratycznych i Praw  Człowieka OBWE

  1. Miodowa 10

00-251 Warszawa

Parlament Europejski

60 rue Wiertz / Wiertzstraat 60
B-1047 – Bruxelles/Brussels

Sz. P. dr Adam Bodnar

Rzecznik Praw Obywatelskich

  1. Solidarności 77

00-090 Warszawa

Szanowni Państwo,

Działając w interesie publicznym, w trosce o dobro demokracji w Polsce i Europie, jako przedstawiciele krajowi  lub koordynatorzy okręgowi zarejestrowanych przez Państwową Komisję Wyborczą komitetów wyborczych albo zgłoszeni przez nie kandydaci do Sejmu lub Senatu, na podstawie artykułu 101 Konstytucji RP, artykułu 6 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności i artykułu 3 Protokołu nr 1 do w/w KoOPCiPW składamy protest przeciw ważności wyborów do Sejmu i Senatu RP w dniu 13 października 2019 i jednocześnie zwracamy się o zajęcie stanowiska w tej sprawie przez Trybunał  Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz o pilną interwencję Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie oraz Parlamentu Europejskiego i Rzecznika Praw Obywatelskich.

Na podstawie art. 63 Konstytucji R P (Dz.U. 1997 nr 78 poz. 483 ze zmianami) oraz odpowiednich przepisów  Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. 1960 nr 30 poz. 168 ze zmianami) wnosimy o:

stwierdzenie nieważności wyborów do Sejmu i Senatu zarządzonych  na dzień 13 października 2019 r. w Postanowieniu Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 6 sierpnia 2019 r. w sprawie zarządzenia wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej  (Dz.U. 2019 poz. 1506)

Uzasadnienie:”

Całe teksty wystąpień, Petycji z załącznikiem umieścimy na stronie Stowarzyszenia OBURZENI po 30 września 2019 roku.

Z poważaniem

Jan Szymański – Przewodniczący Rady Koordynacyjnej Stowarzyszenia OBURZENI i Przewodniczący Zgromadzenia Publicznego pod nazwą „Marsz Poszkodowanych przez Bezprawie.

Czy wybory parlamentarne zostaną unieważnione?

21 września 2019, w Czosnowie k. Warszawy zebrani przedstawiciele pozaparlamentarnych komitetów wyborczych, zarejestrowanych przez PKW i zgłoszeni przez nie kandydaci do Sejmu i Senatu oraz reprezentanci różnych organizacji społecznych podpisali się pod wnioskiem o unieważnienie październikowych wyborów parlamentarnych (tekst protestu niżej).

Jeśli uważasz ten wniosek za słuszny, wydrukuj go, podpisz i wyślij na niżej podany adres Sądu Najwyższego lub zadzwoń pod numer: 601 255 849.

Sąd Najwyższy

Plac Krasińskich 2/4/6  ,   00-951 Warszawa

 

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej – Court of Justice of the European Union

Rue du Fort Niedergrunewald ,   L – 2925 Luxembourg

 

Sz. P. Thomas Greminger

Sekretarz Generalny – Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie

Organization for Security and Co-operation in Europe

Wallnerstrasse 6 ,   1010 Wien , Osterreich

 

Sz. P. Ingibjörg Sólrún Gísladóttir

Dyrektor Biura Instytucji Demokratycznych i Praw Człowieka OBWE

ul. Miodowa 10 ,   00-251 Warszawa

 

Parlament Europejski

60 rue Wiertz / Wiertzstraat 60  ,   B-1047 – Bruxelles/Brussels  

Sz. P. dr Adam BodnarRzecznik Praw Obywatelskich

al. Solidarności 77,   00-090 Warszawa

 

Szanowni Państwo, 

Działając w interesie publicznym, w trosce o dobro demokracji w Polsce i Europie, jako przedstawiciele krajowi lub koordynatorzy okręgowi zarejestrowanych przez Państwową Komisję Wyborczą komitetów wyborczych albo zgłoszeni przez nie kandydaci do Sejmu lub Senatu lub przedstawiciele organizacji społecznych, na podstawie artykułu 101 Konstytucji RP, artykułu 6 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności i artykułu 3 Protokołu nr 1 do w/w Konwencji składamy protest przeciw ważności wyborów do Sejmu i Senatu RP w dniu 13 października 2019 i jednocześnie zwracamy się o zajęcie stanowiska w tej sprawie przez Trybunał  Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz o pilną interwencję Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie oraz Parlamentu Europejskiego i Rzecznika Praw Obywatelskich. 

Na podstawie art. 63 Konstytucji RP (Dz.U.1997 nr 78 poz.483 ze zm.) oraz odpowiednich przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U.1960 nr 30 poz.168 ze zm.) wnosimy o stwierdzenie nieważności wyborów do Sejmu i Senatu zarządzonych na dzień 13 października 2019 r. postanowieniem Prezydenta RP z dnia 6 sierpnia 2019 r. w sprawie zarządzenia wyborów do Sejmu i Senatu RP (Dz.U. 2019 poz.1506). 

Uzasadnienie: 

1.       Przyjęcie ustawy 31 lipca 2019 roku przez Sejm RP o zmianie Ustawy – Kodeks wyborczy oraz ustawy o referendum ogólnokrajowym (Dz.U. 2019 poz. 1504), która wprowadziła istotne zmiany do Kodeksu wyborczego w terminie krótszym niż 6 miesięcy przed wyborami parlamentarnymi, jest sprzeczne z dwoma wcześniejszymi wyrokami Trybunału Konstytucyjnego, które wskazują, że istotne zmiany w Kodeksie wyborczym mogą być dokonywane najpóźniej pół roku przed pierwszą czynnością wyborczą. Ponieważ zmiany w Kodeksie wyborczym z 31 lipca 2019 są istotne (dotyczą one między innymi sposobu rozstrzygania protestów wyborczych przez Sąd Najwyższy, który orzeka w składzie całej właściwej izby), nie mogły być wówczas dokonane w świetle standardów Trybunału Konstytucyjnego (patrz np. opinie konstytucjonalistów – dr Ryszarda Piotrowskiego czy prof. Marka Chmaja).

2.       Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego, która stwierdza ważność wyborów i rozpatruje skargi i protesty wyborcze, została powołana w sposób wadliwy i nie jest sądem europejskim. W związku z brakiem legalności tej izby, w maju 2019 siedmiu sędziów Sądu Najwyższego skierowało  do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej zapytanie, czy ta izba jest elementem składowym europejskiego sądownictwa, patrz: 

http://www.sn.pl/aktualnosci/SitePages/komunikaty_o_sprawach.aspx?ItemSID=278-b6b3e804-2752-4c7d-bcb4-7586782a1315&ListName=Komunikaty_o_sprawach

Jeśli Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej potwierdzi brak  legalności  działania Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych, jej decyzje będą tym bardziej nielegalne, w tym także i te o ważności wyborów oraz w sprawie protestów wyborczych. Patrz postanowienie Sądu Najwyższego, sygnatura akt III CZP 25/19 z dnia 21 maja 2019 r.

3.       W związku z punktem 2, czyli brakiem legalności Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych SN, uzasadnionym w w/w postanowieniu Sądu Najwyższego z 21 maja 2019, naruszony został artykuł 13 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, czyli prawo do skutecznego środka odwoławczego.

4.       Przyjęty kalendarz wyborczy, a przede wszystkim wyjątkowo krótki, 2-tygodniowy czas (wakacyjny) – wynikający z decyzji Prezydenta RP i Kodeksu wyborczego – na zebranie ponad 5 tysięcy podpisów poparcia w okręgu, koniecznych do rejestracji listy wyborczej oraz na skonstruowanie list wyborczych, dyskryminował mniejsze komitety obywatelskie, które nie otrzymują wielomilionowych subwencji – jak duże partie polityczne i tym samym komitety te w praktyce nie były fizycznie w stanie zebrać tak dużej ilości podpisów w tak krótkim czasie. Narusza to m.in. artykuł 3 protokołu nr 1 do Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, a więc tym samym narusza art. 9 i 32 Konstytucji RP.

5.       Zdarzało się, iż 30-50 procent (!) podpisów poparcia było zakwestionowanych przez komisje wyborcze m.in. wskutek przyjęcia przez PKW błędnej definicji adresu zamieszkania, który podawał wyborca podpisujący się na liście poparcia komitetu, niezgodnej z definicją, zapisaną w art. 25 Kodeksu cywilnego (Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93 ze zmianami). W Kodeksie wyborczym jest mowa o miejscu zamieszkania, które ma podać osoba składająca swój podpis na liście poparcia, zaś komisje wyborcze uznawały jedynie adresy zgodne z wpisem do rejestru wyborców. Spośród prawie 7 tysięcy podpisów poparcia, złożonych pod listą KWW Koalicja Bezpartyjni i Samorządowcy w Warszawie, komisja wyborcza unieważniła ponad 2 tysiące i lista nie została zarejestrowana! Jednemu z niezależnych kandydatów do Senatu na Śląsku unieważniono połowę (!) podpisów. Patrz skarga KWW Koalicja Bezpartyjni i Samorządowcy do Sądu Najwyższego z dnia 11 września 2019.

6.       Naruszeniem Konstytucji RP (np. jej art. 32), Kodeksu wyborczego oraz w/w Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności (np. jej art. 14) było nierówne traktowanie komitetów wyborczych (dyskryminacja obywatelskich), nieuznawanie podpisów z nieistotnych powodów (część z nich z powodu niewyraźnie wpisanych danych, mimo, że PESEL był prawidłowy i można było sprawdzić dane człowieka, który się podpisał). Patrz skargi w/w KWW KBiS do Sądu Najwyższego z dnia 11 września 2019.

7. Mimo że Kodeks wyborczy gwarantuje obecność przedstawiciela komitetu wyborczego przy sprawdzaniu podpisów (także w przypadku skargi do PKW czy Sądu Najwyższego), pełnomocnikowi KWW KBiS z Inowrocławia, w okręgu nr 4, Bydgoszcz, Sąd Najwyższy zakomunikował, iż podpisy będą sprawdzane za 10 minut (Inowrocław jest oddalony od siedziby SN w Warszawie ponad 268 km!). Narusza to w oczywisty sposób zapisy Kodeksu wyborczego, o których mowa wyżej, patrz: pełnomocnik okręgowy komitetu Łukasz Pająk, e-mail: lukaszpajak01@gmail.com, nr tel.: 786 863 178.

8.       Kodeks wyborczy oraz instrukcje Państwowej Komisji Wyborczej dotyczące sposobu sporządzania list poparcia komitetów wyborczych łamią zasady sformułowane w RODO tj. rozporządzeniu Unii Europejskiej z dnia 27.04. 2016 (zaakceptowanym przecież przez Polskę),  zawierającym przepisy o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych, zwłaszcza naruszają ochronę danych osobowych, zdefiniowaną w art. 4, pkt 12), art. 5, pkt 1. f), pkt. 2, art. 7 pkt 1. i 2. i art. 13 pkt 1. 2. w/w rozporządzenia poprzez narzucenie obowiązku zbierania wszystkich podstawowych danych obywateli, tj. obok imienia i nazwiska, adresu zamieszkania, PESEL i podpisu, na listach poparcia komitetu bez stosownej uwagi na tych listach, dotyczącej gromadzenia i przetwarzania tych informacji oraz braku ustawowego obowiązku informowania osób przekazujących swe dane oraz podpisujących listę poparcia o trybie gromadzenia i przechowywania tych danych, określonym w art. 13 w/w rozporządzenia. Narusza to także art. 91 Konstytucji RP.    

9.       Ani Kodeks wyborczy, ani wytyczne PKW nie dają komitetom wyborczym możliwości weryfikacji danych zebranych na listach poparcia, co umożliwia w praktyce „podrzucanie” komitetowi nieprawidłowych podpisów, a co za tym idzie naraża go na zarzuty łamania prawa. Narusza to artykuł 3 w/w protokołu nr 1 do Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności. 

Niżej podpisani przedstawiciele zarejestrowanych przez PKW komitetów wyborczych, kandydaci i b. kandydaci w wyborach parlamentarnych w Polsce 13 października 2019 oraz przedstawiciele stowarzyszeń obywatelskich upoważniają pana Wojciecha Papisa do skierowania niniejszego protestu oraz wniosku  do Sądu Najwyższego, Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie, Rzecznika Praw Obywatelskich oraz innych instytucji i osób, prowadzenia korespondencji w tej sprawie etc. 

Adres kontaktowy: 

Wojciech Papis – Stowarzyszenie Oburzeni

ul. Środkowa 8 lok. 24 , 03-430 Warszawa

tel.: + 48 514 268 064 , e-mail: w.papis@wp.pl

Czosnów, 21 września 2019

P.S.

To że protest wyborczy może być skuteczny, pokazuje przypadek jednego z sygnatariuszy w/w wniosku, który 5 lat temu doprowadził do unieważnienia lokalnych wyborów samorządowych w 100-tysięcznym mieście – patrz relacja filmowa z postępowania sądowego w tej sprawie, kliknij tutaj:   https://www.youtube.com/watch?v=jg-mFN4DUBU 

Sąd Najwyższy a Eurowybory

Sąd Najwyższy a Eurowybory

 

                                                          Sąd Najwyższy

                                                              Pierwsza Prezes Sądu Najwyższego

                                                              Pani  Małgorzata Maria Gersdorf

                                                              Plac Krasińskich 2/4/6

                                                              00-951 Warszawa

 

 

Działając w interesie publicznym, na podstawie art. 63 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. 1997 nr 78 poz. 483 ) oraz odpowiednich przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. 2017 poz. 1257), w związku z art. 6. § 1. Ustawy o Sądzie Najwyższym (Dz.U. 2018 poz. 5 z późn. zm.)  wnosimy o to, aby: 

 Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego przedstawił właściwym organom ( w tym Sejmowi R.P., Senatowi R.P. oraz Prezydentowi R.P. uwagi o stwierdzonych nieprawidłowościach lub lukach w prawie w Kodeksie wyborczym (  Dz.U. 2018 poz. 754)   , których usunięcie jest niezbędne dla zapewnienia praworządności, sprawiedliwości społecznej i spójności systemu prawnego Rzeczypospolitej Polskiej. 

  W szczególności wnosimy o przedstawienie uwag powyższym organom  dotyczących niezgodności  art. 196, art. 197 , art. 198, art. 232  oraz art. 356 Kodeksu Wyborczego  (Dz. U. z 2018 r. poz. 754, 1000, 1349.) z przepisami Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej ( Dz. U. 1997 nr 78 poz. 483) , w szczególności  art. 2, art. 32 , art. 60, i art. 96 Ustawy zasadniczej ( naruszenie zasady równości i proporcjonalności).

 Ponadto , działając w interesie publicznym, na podstawie art. 63 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. 1997 nr 78 poz. 483 ) oraz odpowiednich przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. 2017 poz. 1257), w związku z art. 101 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej ( Dz. U. 1997 nr 78 poz. 483)  i innymi odpowiednimi przepisami prawa wnosimy o to, aby:

 Sąd Najwyższy nie  stwierdził  ważności wyborów do Parlamentu Europejskiego zarządzonych na dzień 26 maja 2019 roku  POSTANOWIENIEM PREZYDENTA RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJz dnia 25 lutego 2019 r. w sprawie zarządzenia wyborów posłów do Parlamentu Europejskiego

 (Na podstawie art. 331 § 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy (Dz. U. z 2018 r. poz. 754, 1000 i 1349  oraz z 2019 r. poz. 273)

 Tryb rozpatrywania protestów wyborczych  przez Sąd Najwyższy nie stanowi przeszkody dla podstawy prawnej, na którą się powołujemy, w celu nie stwierdzenia ważności wyborów do Parlamentu Europejskiego zarządzonych na dzień 26 maja 20219 r.

 

 Uzasadnienie wniosku:

 Stowarzyszenie Oburzeni popiera polską tradycję narodową, samorządność, prawa obywateli , demokrację bezpośrednią oraz polską przedsiębiorczość.

 

W związku z faktem, że obecnie obowiązujący Kodeks Wyborczy (Dz. U. z 2018 r. poz. 754, 1000, 1349.) jest w istotnej części niedemokratyczny, a co za tym idzie sprzeczny zarówno z konstytucyjną zasadą demokratycznego państwa prawnego jak również z prawem międzynarodowym ratyfikowanym przez Rzeczpospolitą Polską, w szczególności sprzeczny z Konwencją Praw Człowieka gwarantującą prawo do wolnych wyborów, opartych na tajnym głosowaniu w warunkach, zapewniających swobodę wyrażania opinii, pragniemy zwrócić uwagę na pilną potrzebę nowelizacji Kodeksu Wyborczego w perspektywie nadchodzących wyborów do Sejmu i Senatu R.P. w 2019 r.

 W oparciu o dane Państwowej Komisji Wyborczej przedstawiamy dowód empiryczny dowodzący tezę o niedemokratycznym ( w istotnej części) wyniku wyborczym w wyborach do sejmików województw przeprowadzonych w 2018 r.

 Poprzez demokratyczny wynik wyborczy rozumiemy objęcie mandatów przez kandydatów z największym poparciem ( z największą ilością uzyskanych głosów).

 Poprzez wynik niedemokratyczny rozumiemy objęcie mandatów przez kandydatów, którzy otrzymali mniejsze poparcie ( mniej głosów), a mimo to te mandaty objęli, a kandydaci w tym samym okręgu, którzy otrzymali więcej głosów mandatów nie objęli.

 Najlepiej dla demokracji i praw obywateli byłoby, aby mandaty były obejmowane w okręgach jednomandatowych w ordynacji większościowej, w wyborach do Sejmu, Parlamentu Europejskiego, czy rad województw i rad powiatów.

 Tym niemniej jednak zwracamy uwagę na fakt, iż podstawowe zasady demokracji są łamane w okręgach wielomandatowych, które z lansowaną przez niektórych polityków „proporcjonalnością” nie maja nic wspólnego.

 

 

 By nie być gołosłownym przedstawiamy co następuje:

 na podstawie twardych danych liczbowych ze strony Państwowej Komisji Wyborczej  https://wybory2018.pkw.gov.pl/pl/geografia/140000#general_committee_stat

 jasno wynika, że wynik wyborów do sejmiku woj. Mazowieckiego został w stopniu znaczącym sfałszowany przez obecnie obowiązującą Ordynację

 https://pkw.gov.pl/pliki/1517307863_kodeks_wyborczy_-_2018.pdf

 W  wyborach do sejmiku woj. Mazowieckiego wybieraliśmy 51 radnych . Kandydatów zgłaszały komitety wyborcze.

 Uprawnionych do głosowania było 4 186 479 wyborców.

 Na terenie woj. Mazowieckiego było 7 okręgów wyborczych, w tym trzy w Warszawie.

 W okręgu warszawskim nr 1 (obejmującym dzielnice  m. st. Warszawy: Ursynów, Wilanów, Śródmieście, Ochota, Mokotów) odnotowaliśmy największy  „PRZEKRĘT WYBORCZY.”

 Mandat objął SKOLIMOWSKI Krzysztof Piotr (KO) z wynikiem   12 752 głosów, a mandatu nie objęła PIEKARSKA Katarzyna Maria  (SLD lewica razem) z wynikiem 27 910   głosów.

 Katarzyna Piekarska otrzymała ponad 2 razy więcej głosów od Piotra Skolimowskiego i nie została radną!. To pokazuje skalę patologii w tych wyborach.

 Pozostali radni otrzymali następujące wyniki: Rakowski Ludwig Jerzy  (KO)  60 920   głosy,

 BORNOWSKA Katarzyna Anna  (KO) 29 737  głosy, Cichocka Helena (KO)  16 525  głosy oraz KOŁODZIEJSKI Witold Czesław  z PIS  –  37 487  głosy.

 W okręgu warszawskim nr 2 ( obejmującym dzielnice m. ST. Warszawy: Bemowo, Bielany, Ursus, Włochy, Wola, Żoliborz) mandaty objęli kandydaci z największym poparciem, mianowicie:

 WIŚNIAKOWSKI Bartosz (KO)  40 724 głosy,  STRZAŁKOWSKI Krzysztof Grzegorz (KO) 19 493  głosy, KIERZKOWSKA Urszula Anna (KO)  26 409  głosy oraz

 PRÓSZYŃSKI Michał Feliks  z  PIS 34 767  głosy i GRODZKI Michał   PIS 15 251  głosy.

 W okręgu warszawskim nr 3 ( obejmującym dzielnice m. st. Warszawy: Białołęka, Rembertów, Targówek, Wawer, Wesoła, Praga Północ, Praga Południe) podobnie jak w okręgu nr 2 mandaty objęli kandydaci z największym poparciem, a mianowicie:

 KUCHARSKI Tomasz Antoni  (KO) 58 452  głosy, PAPROCKA-ŚLUSARSKA Wioletta 23 470 glosy (KO) , ZIĄTEK Izabela  (KO) 16 025  glosy, ZDZIKOT Tomasz Władysław   27 598 głosy (  PIS ) oraz Zabłodzki Wojciech Jakub  20554 głosy  (PIS)

 W okręgu nr 4 ( obejmującym obszar: miasto Płock; powiaty: ciechanowski, gostyniński, mławski, płocki, płoński, przasnyski, pułtuski, sierpecki, sochaczewski, żuromiński, żyrardowski) CZARZASTY Włodzimierz  z SLD otrzymał  11 792 głosy i nie objął mandatu, podczas gdy WOJNAROWSKI Konrad  (PSL) objął mandat uzyskując jedynie 6 775  głosy.

 Pozostali radni wojewódzcy z tego okręgu to: STRUZIK Adam Krzysztof  (PSL) 76 971   głosy, ORLIŃSKI Mirosław Adam  13 173 głosy  (PSL) , OBERMEYER Paweł Jerzy  9 161 głosy ( PSL) , RABOSZUK Wiesław Mariusz  (KO) 8 938  głosy, ROMANOWSKI Rafał  46 831 głosy (PIS), CZAPLIŃSKI Artur Tomasz  12 053 głosy  (PIS),  GOŁĘBIOWSKI Łukasz  13 783  głosy (PIS) , MILEWSKI Mirosław Marian  (PIS)   12 478  głosy.

 W okręgu nr 5 (obejmującym: miasto Radom; powiaty: białobrzeski, grójecki, kozienicki, lipski, przysuski, radomski, szydłowiecki, zwoleński)  mandat powinien objąć REJCZAK Jan  (PIS ) z wynikiem 11 031 głosy, a nie ŚMIETANKA Tomasz Józef  (KO) z wynikiem 8 828   głosów.

 W okręgu nr 6 ( obejmującym : miasta Ostrołęka i Siedlce; powiaty: garwoliński, łosicki, makowski, miński, ostrołęcki, ostrowski, siedlecki, sokołowski, węgrowski, wyszkowski) mandaty objęło 9 radnych z największym poparciem.

 W okręgu nr 7 (Powiaty: grodziski, legionowski, nowodworski, otwocki, piaseczyński, pruszkowski, warszawski zachodni, wołomiński) zanotowano najwięcej PRZEKRĘTÓW WYBORCZYCH:

 Nie powinni objąć mandatów: TRACZYK Stefan z  PIS z wynikiem 9 709  głosy oraz KANDYBA Piotr (KO) 11 322 głosy.

 Mandaty w tym okręgu zamiast nich powinni objąć: GAWKOWSKI Krzysztof Kamil  z SLD z wynikiem  12609 głosów oraz STALIŃS KA Dorota Janina  (PSL) , która uzyskała 12 575 głosy.

 Podobnie sytuacja przedstawia się w wyborach do sejmiku w województwie wielkopolskim. W wyborach wzięło udział 2 710 515  wyborców.

 W okręgu nr 1 (miasto Poznań) mandat zdobyła  STOCHNIAŁEK Paulina (KO) z wynikiem 4 811  głosów, a mandatu nie zdobył   WITKOWSKI Waldemar Włodzimierz   (SLD) , który uzyskał  8 756  glosy . Przekręt wyborczy ewidentny.

 W okręgu nr 2 (powiaty: chodzieski, czarnkowsko-trzcianecki, międzychodzki, obornicki, pilski, szamotulski, wągrowiecki, złotowski)  mandat zdobył  MACIEJEWSKI Jarosław Zygmunt  z  PSL , z wynikiem 6 634   głosy, a nie zdobył  BOGUSŁAWSKI Jacek Wojciech  (KO) z wynikiem  8 494 głosy.

 

 W okręgu nr 3 (powiaty: poznański, śremski, średzki, gnieźnieński, wrzesiński)  mandaty zdobyli wszyscy kandydaci z największym indywidualnym poparciem.

 W okręgu nr 4 (Miasto Konin, powiaty: koniński, kolski, słupecki, turecki)  mandat zdobyła WASZAK Małgorzata (KO) z wynikiem 7 382  głosy, a powinien mandat zdobyć PAŁASZ Kazimierz Czesław  (SLD) z wynikiem  11 800 głosów.

 W okręgu nr 5 (Miasto Kalisz, powiaty: kępiński, kaliski, ostrowski, ostrzeszowski, jarociński, pleszewski)  mandat zdobyli , choć nie powinni: PICHET Andrzej Marian  (KO) z wynikiem  3 640  głosów oraz PLICHTA Andrzej  (PiS) , który zdobył  7 812 głosów. Mandaty w tym okręgu powinni objąć : ALEKSANDRZAK Leszek Grzegorz  (SLD) 10 946 głosy oraz GRZYB Mikołaj  9 599 głosy  (PSL)

 W okręgu nr 6 (Miasto Leszno, powiaty: gostyński, grodziski, kościański, krotoszyński, leszczyński, nowotomyski, rawicki, wolsztyński)  mandaty objęli kandydaci z największym indywidualnym poparciem.

 W województwie wielkopolskim  5 mandatów zostało objętych w sposób niedemokratyczny co stanowi 12,8% wszystkich mandatów

 Obecny stan rzeczy  ( zarówno pod względem prawnym, czy merytorycznym, a także logicznym) jest sprzeczny z zasadą demokratycznego państwa prawnego, równością obywateli wobec prawa i organów władzy publicznej.

 Obowiązujący Kodeks wyborczy łamie przynajmniej kilka artykułów Konstytucji R.P., w szczególności art. 2, art. 32, , art. 60, art. Art. 96. ( naruszenie zasady równości i proporcjonalności) i jest niezgodny ze zdrowym rozsądkiem oraz powszechnym odczuciem sprawiedliwości społecznej wśród Polaków

 Faktem jest, że w woj. Mazowieckim około 10%, a w Wielkopolskim 12,8%  radnych zostało wybranych do sejmiku niezgodnie z zasadami demokracji. Oto kolejne kuriozalne przykłady z ostatnich wyborów w 2018 roku:

 „Lepszy Koszalin” uzyskał 8,5 proc. głosów i zero mandatów. „Inicjatywa dla Białegostoku” – 8,1 proc. i zero mandatów. Rekord pobił chyba komitet „Zmieniamy Konin” – 10,9 proc. i zero mandatów, choć w jednym z okręgów miał 13 procent głosów. Małe okręgi i podział mandatów metodą D’Hondta cementują istniejące układy władzy i wycinają konkurencję.

 Wyborcy, ale i kandydaci na radnych zostali oszukani. Czas to zmienić przed wyborami do parlamentu europejskiego i krajowego w 2019 r.

 Najwyższy czas usunąć z prawa wyborczego w Polsce: próg wyborczy oraz system podziału mandatów  metodą D’Hondta, która została zdefiniowana między innymi w Art. 232 i w art. Art. 356. Kodeksu Wyborczego.

 Wobec powyższego żądamy:

 Uchylenia art. 196, art. 197 , art. 198, art. 232  oraz art. 356 Kodeksu Wyborczego

 Prosimy o zrozumienie dla formy niniejszego listu otwartego.

 

 W imieniu Stowarzyszenia Oburzeni

 

Jan Szymański                    Tomasz Kucharczyk                                     Wojciech Papis

 

 

 

 

 

 

 

 

Zaproszenie na posiedzenie jawne Izby dyscyplinarnej

Zaproszenie na posiedzenie jawne Izby Dyscyplinarnej

Realizując  statutowe zapisy Stowarzyszenia OBURZENI proszę Państwa o uczestnictwo w posiedzeniu jawnym Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego.

Posiedzenie odbędzie się  dnia 31 stycznia 2019 roku o godzinie 10:00 Sala B w budynku Sądu Najwyższego ul. Krasińskich 2/4/6 w Warszawie.

Jawne posiedzenie w sprawie rozpoznania zażalenia obrońcy prokuratora. Przypadek czynu karalnego funkcjonariusza publicznego. Bezpośrednio pokrzywdzona Pani Bączkowska.

Spotkajmy się na sali i wesprzyjmy Pokrzywdzoną.

z poważaniem

Jan Szymański

Wykaz Sędziów Sądu Najwyższego

Wykaz Sędziów Sądu Najwyższego

WYKAZ  OBECNYCH  SĘDZIÓW  SĄDU NAJWYŻSZEGO  W  WARSZAWIE                                        – SKAZUJĄCYCH W  PROCESACH KARNYCH /POLITYCZNYCH /       

 PO 13 GRUDNIA 1981 ROKU – DZIAŁACZY OPOZYCJI  NIEPODLEGŁOŚCIOWEJ  I        NSZZ „ SOLIDARNOŚĆ ” NA OBSZARZE CAŁEGO KRAJU                                                      / dane personalne „togowych przestępców”  , sygnatury akt oraz szczegółowy opis spraw karnych wykazano  w publikacji IPN :  > 13 grudnia 81.pl / sprawy  karne –sędziowie –prokuratorzy /< .

        SĘDZIOWIE SĄDU   NAJWYŻSZEGO – IZBA KARNA:

1/  JÓZEF DOŁHY /GDYNIA- WAŁBRZYCH /

2/ WALDEMAR PŁÓCIENNIK  / KOSZALIN / – PRZEWODNICZĄCY  II WYDZIAŁU

3/ DOROTA  RYSIŃSKA  / WARSZAWA /

4/ ANDRZEJ SIUCHNIŃSKI   / BYDGOSZCZ /- PRZEWODNICZĄCY WYDZIAŁU  VI

5/  prof.dr hab. JACEK SOBCZAK / POZNAŃ /

6/ JÓZEF  SZEWCZYK / WARSZAWA /

 

  SĘDZIOWIE  SĄDU  NAJWYŻSZEGO –  IZBA WOJSKOWA:

1/  MARIAN  BULIŃSKI /WARSZAWA- BYDGOSZCZ/

2/  JANUSZ  GODYŃ / WROCŁAW/

3/  JAN  BOGDAN RYCHLICKI   / KOSZALIN /

4  JERZY STECZKIEWICZ / BIAŁYSTOK- WARSZAWA /

 

 SĘDZIOWIE  SĄDU  NAJWYŻSZEGO – IZBA PRACY,UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH i SPRAW PUBLICZNYCH :

 

1/  JÓZEF IWULSKI   / WARSZAWA –  KRAKÓW/ –  PREZES SĄDU NAJWYŻSZEGO

 

 DO SKŁADU   KOLEGIUM  SĄDU NAJWYŻSZEGO – KADENCJA   2015-2017 r.  WESZLI :

 

1/   MARIAN BULIŃSKI                                           –  SSN   IZBA  WOJSKOWA

2/   JANUSZ GODYŃ                                                –  SSN    IZBA  WOJSKOWA

3/   WALDEMAR  PŁÓCIENNIK                          – SSN     IZBA  KARNA

 

 Opracował  – Tadeusz Wołyniec  Przewodniczący SORwSW O/Koszalin

  

STOWARZYSZENIE OSÓB REPRESJONOWANYCH

w STANIE WOJENNYM – ODDZIAŁ KOSZALIN

75-626 KOSZALIN UL. WŁ. ANDERSA 34, pok.40

( 094/ 342 83 70, 603 621 001

                               

 Źródło:http://wolyniec.host.sk/

Uchwała Sądu Najwyższego

 

Uchwała Sądu Najwyższego zmieniająca rozumienie „wspólnego pożycia” budzi poważne wątpliwości prawne
Data publikacji: 2016-02-26 14:00

Uchwała Sądu Najwyższego ws. rozumienia pojęcia „wspólnego pożycia” budzi poważne zastrzeżenia prawne. Z jej treści wynika, do istnienia „wspólnego pożycia” nie jest konieczna różnica płci ani stałość relacji pomiędzy dwiema osobami. Przyjęta przez sąd konstrukcja daleka jest od precyzji i może być łatwo nadużywana. Budzi też istotne wątpliwości na gruncie orzecznictwa konstytucyjnego. Do uchwały zgłoszono jedno zdanie odrębne.
Sąd Najwyższy, rozpatrując pytanie prawne I Prezes SN prof. Małgorzaty Gersdorf, w uchwale z dnia 25 lutego 2016 r. uznał, że osoba żyjąca w związku jednopłciowym może odmówić składania zeznań, jeżeli oskarżonym jest jej partner. Odmienność płci osób pozostających w relacji wspólnego pożycia – według wykładni Sądu – nie jest tutaj warunkiem koniecznym w rozumieniu art. 115 § 11 Kodeksu karnego.
Siedmioosobowy skład sędziowski uznał, iż zwrot „osoba pozostająca we wspólnym pożyciu” określa osobę, która pozostaje z inną osobą w takiej relacji faktycznej, w której pomiędzy nimi istnieją jednocześnie więzi duchowe (emocjonalne), fizyczne oraz gospodarcze (wspólne gospodarstwo domowe). Jednocześnie, jeżeli brak określonego rodzaju więzi jest obiektywnie usprawiedliwiony, wówczas nie zmienia to w niczym charakteru relacji. Konsekwencją tego założenia jest wniosek, że do istnienia wspólnego pożycia nie jest wcale konieczna stałość związku, o ile tylko zostanie to „obiektywnie usprawiedliwione”.
Konstrukcja przyjęta przez sąd stwarza pole do bardzo szerokiej interpretacji pojęcia „wspólne pożycie” i jej nadużywania. Otwiera też drogę do wykorzystywania uprawnień przynależnych małżeństwom również w innych dziedzinach prawa. Budzi w związku z tym istotne zastrzeżenia co do zgodności z art. 18 Konstytucji. Już teraz organizacje LGBT deklarują, że uchwała stanowi etap na drodze do instytucjonalizacji w naszym kraju związków jednopłciowych.
Dokonana przez SN rozszerzająca interpretacja pojęcia „wspólne pożycie” budzi zdziwienie w kontekście orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego (TK). Nie pozostawia ono wątpliwości co do zasadniczego znaczenia instytucji małżeństwa w polskim prawie rodzinnym. Przyznawanie konkubinatom uprawnień właściwych dla małżeństwa ma charakter wyjątkowy i brak podstaw, by było interpretowane rozszerzająco. TK wskazuje, że celem regulacji konstytucyjnych, tyczących się statusu rodziny jest „nałożenie na państwo, a zwłaszcza na ustawodawcę, obowiązku podejmowania takich działań, które umacniają więzi między osobami tworzącymi rodzinę, a zwłaszcza więzi istniejące między rodzicami i dziećmi oraz między małżonkami”1. Trybunał stwierdza także, że art. 18 ustawy zasadniczej „nakazuje (…) podejmowanie przez państwo takich działań, które umacniają więzi między osobami tworzącymi rodzinę, m.in. istniejące więzi między małżonkami oraz rodzicami a dziećmi”2. W orzeczeniu z 4 września 2007 r. określa natomiast, że „przepis ten nakazuje natomiast podejmowanie przez państwo takich działań, które umacniają więzi między osobami tworzącymi rodzinę, a zwłaszcza więzi istniejące między rodzicami i dziećmi oraz między małżonkami”.
Rozstrzygnięcie dokonane przez SN wpisuje się w szerszy nurt sądowych prób reinterpretacji podstawowych pojęć prawa rodzinnego inicjowany przez Europejski Trybunał Praw Człowieka (ETPCz). Zaledwie kilka dni temu, 23 lutego, ETPCz wydał wyrok ws. Pajić v. Chorwacja, uznając, że Chorwacja jest winna nieumożliwienia skarżącej „zjednoczenia rodzinnego” z jej „partnerką” tej samej płci. Tymczasem art. 12 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka stanowi o prawie do zawarcia małżeństwa, przyznając je „mężczyznom i kobietom”. Brak w przepisach Konwencji wzmianki o „związkach partnerskich”, w tym mających charakter jednopłciowy. Trybunał w wyroku odwołuje się natomiast do swojej niekonsekwentnej linii orzeczniczej w podobnych sprawach, w ramach której stwierdził, że pojęcie „rodziny” nie odnosi się wyłącznie do relacji opartych na małżeństwie. Mimo uznania w 2010 r. „stabilności” związku jednopłciowego za jedno z głównych kryteriów, już w 2013 r. przyznawał, że nie musi istnieć tutaj ani stabilność ani nawet wspólne pożycie. W tym kontekście budzi zaskoczenie wezwanie Chorwacji przez Trybunał do zmiany prawa, tak aby zapewnić związkom jednopłciowym „zjednoczenie rodzinne”.

 

1. Pkt III.4.3 uzasadnienia wyroku z 12 IV 2011 r., SK 62/08, OTK ZU A 2011, nr 3, poz. 22.
2. Wyrok z 11.5.2011 r., SK 11/09, OTK-A 2011, nr 4 poz. 32.